V CZ 102/18

Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 13 września 2018 r. odrzucił skargę kasacyjną pozwanej B. W. od wyroku tego Sądu z dnia 1 marca 2018 r. rozstrzygającego o apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 17 sierpnia 2017 r. w sprawie z powództwa W. Ż. o zapłatę. Powodem odrzucenia było niespełnienie przez skargę kasacyjną wymogów określonych w art. 398^4 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c., a mianowicie brak precyzyjnego wskazania, czy zaskarżono wyrok w całości czy w części, oraz nieokreślenie zakresu wniosku kasacyjnego. Dodatkowo, wskazana przez skarżącą wartość przedmiotu zaskarżenia (50 000 zł) nie korelowała z kwotą zasądzoną od skarżącej (64 542,87 zł). Sąd Okręgowy odrzucił skargę na podstawie art. 398^6 § 2 k.p.c. bez wzywania do uzupełnienia braków. Pozwana wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 398^6 § 2 w zw. z art. 398^4 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. i domagając się uchylenia postanowienia. Argumentowała, że zakres zaskarżenia i żądanie wynikają z wartości przedmiotu zaskarżenia oraz wniosku o uchylenie konkretnych punktów wyroku. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, podkreślił, że wymagania dotyczące zakresu zaskarżenia i wniosku kasacyjnego są wymogami konstrukcyjnymi, których niespełnienie uzasadnia odrzucenie skargi bez uzupełnienia. Analiza wyroku z dnia 1 marca 2018 r. wykazała, że pozwana nie określiła precyzyjnie zakresu zaskarżenia, a próba ustalenia go na podstawie wniosku o uchylenie poszczególnych punktów lub wartości przedmiotu zaskarżenia była niemożliwa z uwagi na niejednoznaczność i rozbicie zasądzonej kwoty. Wobec tego Sąd Najwyższy uznał, że skarga kasacyjna nie spełniała wymogów formalnych, a zarzuty zażalenia są bezzasadne. Na tej podstawie, na podstawie art. 398^14 w zw. z art. 394^1 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy oddalił zażalenie. Wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego został oddalony, ponieważ powód nie poniósł kosztów, których zwrotu mógłby się domagać.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający