Orzeczenie · 2004-07-28

TS 8/04

Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Data
2004-07-28
SAOSinneprawo konstytucyjneŚredniakonstytucyjny
kpkkontrola instancyjnaprawo do sąduskarżącytrybunał konstytucyjnyzażalenierozstrzygnięcie ostateczne

Skarga konstytucyjna Zbysława Kleczewskiego skierowana do Trybunału Konstytucyjnego kwestionowała zgodność art. 459 § 3 w zw. z art. 41 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego z art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Skarżący zarzucał, że przepisy te pozbawiają go prawa do kontroli instancyjnej, uniemożliwiając podważenie postanowienia o odmowie wyłączenia sędziów oraz kwestionując wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu i Sądu Rejonowego w Koninie. Trybunał Konstytucyjny, po wezwaniu do uzupełnienia braków skargi, postanowieniem z 19 kwietnia 2004 r. odmówił nadania jej dalszego biegu, wskazując na nieuzupełnienie braków i fakt, że dołączone postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu nie było ostatecznym rozstrzygnięciem wydanym na podstawie kwestionowanych przepisów. Skarżący złożył zażalenie, argumentując, że skarga spełnia wymogi formalne i wskazuje na naruszenie zasady dwuinstancyjności. Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu z 28 lipca 2004 r. nie uwzględnił zażalenia, stwierdzając, że skarżący nie ustosunkował się do przesłanki odmowy nadania dalszego biegu skardze, a wskazane przez niego rozstrzygnięcia nie spełniały wymogów ostatecznego rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, ponieważ nie były wydane na podstawie kwestionowanych przepisów ani nie wiązały się z naruszeniem praw konstytucyjnych skarżącego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja wymogów formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności dotyczących konieczności wskazania ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego na podstawie kwestionowanego przepisu.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z rozpoznawaniem skarg konstytucyjnych.

Zagadnienia prawne (2)

Czy przepisy Kodeksu postępowania karnego dotyczące kontroli instancyjnej (art. 459 § 3 w zw. z art. 41 k.p.k.) są zgodne z art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji RP, gwarantującymi prawo do dwuinstancyjnego postępowania?

Odpowiedź sądu

Nie, ale w tym konkretnym przypadku skarga konstytucyjna nie spełniła wymogów formalnych.

Uzasadnienie

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze, ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych i nie wskazał ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego na podstawie kwestionowanych przepisów, które naruszałoby jego prawa konstytucyjne.

Czy postanowienie sądu, które nie zostało wydane na podstawie kwestionowanego przepisu i nie wiąże się z naruszeniem praw konstytucyjnych skarżącego, może być uznane za ostateczne rozstrzygnięcie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie.

Uzasadnienie

Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, utrzymujące w mocy postanowienie oddalające wniosek o wznowienie postępowania, nie zostało wydane na podstawie przepisów k.p.k. wskazanych w skardze konstytucyjnej ani nie naruszało praw konstytucyjnych skarżącego, co uniemożliwiało uznanie go za ostateczne rozstrzygnięcie.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Nie uwzględnić zażalenia
Strona wygrywająca
Trybunał Konstytucyjny

Strony

NazwaTypRola
Zbysław Kleczewskiosoba_fizycznaskarżący

Przepisy (11)

Główne

k.p.k. art. 459 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Przepis ten, w ocenie skarżącego, pozbawiał go prawa do skorzystania z kontroli instancyjnej.

k.p.k. art. 41

Kodeks postępowania karnego

Przepis ten, w ocenie skarżącego, pozbawiał go prawa do skorzystania z kontroli instancyjnej.

Konstytucja RP art. 78

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Gwarantuje prawo do zaskarżenia orzeczeń wydanych w pierwszej instancji.

Konstytucja RP art. 176 § ust. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Gwarantuje dwuinstancyjność postępowania sądowego.

ustawa o TK art. 79 § ust. 1

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Określa wymogi dotyczące ostatecznego rozstrzygnięcia w rozumieniu skargi konstytucyjnej.

Pomocnicze

ustawa o TK art. 36 § ust. 3

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Uzasadnia odmowę nadania dalszego biegu skardze w przypadku nieuzupełnienia braków.

ustawa o TK art. 49

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Uzasadnia odmowę nadania dalszego biegu skardze w przypadku nieuzupełnienia braków.

ustawa o TK art. 66

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Wprowadza zasadę związania Trybunału granicami skargi konstytucyjnej.

ustawa o TK art. 47 § ust. 2

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Nakłada na skarżącego obowiązek dołączenia do skargi orzeczenia wydanego na podstawie zakwestionowanego przepisu.

k.k. art. 178 § a § 1

Kodeks karny

Przepis, na mocy którego skarżący został uznany winnym.

k.p.k. art. 42 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Przepis, co do którego skarżący podniósł wątpliwości.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niespełnienie przez skarżącego wymogów formalnych skargi konstytucyjnej, w tym nieuzupełnienie braków. • Brak wskazania przez skarżącego ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego na podstawie kwestionowanych przepisów, które naruszałoby jego prawa konstytucyjne. • Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu nie było ostatecznym rozstrzygnięciem w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, gdyż nie zostało wydane na podstawie przepisów k.p.k. wskazanych w skardze.

Odrzucone argumenty

Argumentacja skarżącego, że przepisy k.p.k. naruszają zasadę dwuinstancyjności. • Twierdzenie skarżącego, że skarga spełnia wszystkie wymogi ustawowe.

Godne uwagi sformułowania

„dzięki” zakwestionowanym przepisom nie mógł podważyć treści postanowienia • nie spełnia warunków ostatecznego rozstrzygnięcia w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji • nie zostało wydane w oparciu o żaden z przytoczonych w skardze przepisów • nie dostarcza żadnych argumentów podważających przesłankę odmowy nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej • nie można decydować o tym, jakie przepisy stanowią przedmiot skargi, ani nawet, co byłoby konieczne w sprawie stanowiącej przedmiot wstępnego rozpoznania, samodzielnie rozstrzygać, które z przywołanych w skardze przepisów są kwestionowane przez skarżącego, a które nie.

Skład orzekający

Teresa Dębowska – Romanowska

przewodnicząca

Mirosław Wyrzykowski

sprawozdawca

Marek Safjan

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności dotyczących konieczności wskazania ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego na podstawie kwestionowanego przepisu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z rozpoznawaniem skarg konstytucyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje rygorystyczne wymogi formalne stawiane skargom konstytucyjnym i stanowi przykład, jak błędy proceduralne mogą uniemożliwić merytoryczne rozpoznanie sprawy.

Brak formalności pogrzebał szansę na kontrolę konstytucyjności przepisów k.p.k.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane przepisy
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst