IX KA 128/23

Sąd Rejonowy w G. wyrokiem z dnia 18 stycznia 2023 r. uznał P. Z. winnym popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 kw, polegającego na spowodowaniu zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez nie zachowanie należytej ostrożności i bezpiecznego odstępu podczas manewru wymijania, co doprowadziło do bocznego zderzenia pojazdów. Obwinionemu wymierzono karę 5000 zł grzywny oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy, zaliczając na jego poczet okres zatrzymania prawa jazdy. Zasądzono także koszty zastępstwa procesowego i wydatki. Apelacje od wyroku wnieśli obrońca P. Z. oraz pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej M. W. Obrońca P. Z. zarzucił m.in. obrazę przepisów postępowania (oddalenie wniosków dowodowych, błędną ocenę zeznań), błąd w ustaleniach faktycznych (uznanie, że obwiniony spowodował kolizję) oraz rażącą niewspółmierność kary. Wniósł o uniewinnienie lub uchylenie wyroku do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik M. W. zarzucił m.in. obrazę przepisów postępowania (przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, błąd w ustaleniu faktycznym), uznając, że zachowanie obwinionego powinno być zakwalifikowane jako przestępstwo z art. 177 § 1 kk z uwagi na obrażenia pokrzywdzonej. Wniósł o zmianę wyroku i uznanie czynu za przestępstwo z art. 177 § 1 kk, z karą roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem i zakazem prowadzenia pojazdów na 2 lata. Z ostrożności procesowej wniósł o umorzenie postępowania wykroczeniowego i przekazanie sprawy do prowadzenia postępowania przygotowawczego w kierunku przestępstwa. Sąd Okręgowy uznał apelację obrońcy za bezzasadną, a apelację pełnomocnika za częściowo zasadną. Stwierdził, że ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była prawidłowa i nie potwierdził zarzutów o błędnych ustaleniach faktycznych. Oddalił zarzuty dotyczące obuwia kierującej i korzystania z telefonu. Uznano, że obwiniony P. Z. nie zachował należytej ostrożności, wyjechał poza oś jezdni i doprowadził do zderzenia. Oddalono wniosek o dowód z opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków z uwagi na brak materiału dowodowego. Sąd Okręgowy podzielił ocenę, że kara grzywny nie była rażąco niewspółmiernie surowa, wskazując na wielokrotne naruszenia przepisów ruchu drogowego przez obwinionego. Po dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego z dziedziny medycyny sądowej, która zakwalifikowała skutki urazów M. W. jako naruszenie czynności narządu ciała na okres poniżej siedmiu dni, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok. Uzupełniono opis czynu o spowodowanie u M. W. obrażeń ciała (stłuczenie głowy, klatki piersiowej, szyi, biodra) na okres poniżej siedmiu dni. Przyjęto przepisy art. 86 § 1 i 1a kw jako podstawę ukarania. Wydłużono okres zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych do roku, uznając pierwotny 6-miesięczny zakaz za zbyt łagodny w stosunku do kalibru przewinienia i zagrożenia stwarzanego przez obwinionego, zwłaszcza w kontekście jego wcześniejszej karalności. Nie podwyższono grzywny, uznając ją za adekwatną. Zasądzono od obwinionego koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym oraz opłatę i zryczałtowane wydatki postępowania odwoławczego.

Zagadnienia prawne (4)