IV PA 3/18Ustalenie stosunku pracy umowa zlecenie czy etat

Sprawa dotyczyła powództwa A. D. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o ustalenie istnienia stosunku pracy. Powódka twierdziła, że mimo zawarcia kolejnych umów zlecenia, faktyczny charakter jej pracy – wykonywanej osobiście, pod kierownictwem i w określonym miejscu oraz czasie, z ciągłością i powtarzalnością, na podstawie grafiku, z obowiązkiem wykonywania poleceń managera – nosił cechy stosunku pracy. Sąd Rejonowy w Ostródzie uznał powództwo za zasadne, ustalając istnienie stosunku pracy na podstawie umów zatytułowanych „umowa zlecenie”. Pozwana spółka wniosła apelację, zarzucając Sądowi Rejonowemu naruszenie przepisów postępowania (błędna ocena dowodów, w tym zeznań świadka D. S.) oraz prawa materialnego (błędna wykładnia art. 22 § 1 Kodeksu pracy). Argumentowała, że brak było cech konstytutywnych stosunku pracy, takich jak podporządkowanie pracownicze, osobisty charakter pracy czy ciągłość. Sąd Okręgowy w Elblągu oddalił apelację pozwanej. Sąd II instancji uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny i dokonał właściwej oceny prawnej. Podkreślono, że zarzuty naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. nie zostały skutecznie uzasadnione. Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego, że praca powódki miała cechy stosunku pracy, w tym podporządkowanie, wykonywanie pracy w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, kontrolę (także monitoringiem wizyjnym) oraz konieczność osobistego świadczenia pracy. Sąd uznał, że nazwa umowy nie jest decydująca, a kluczowy jest sposób jej wykonywania i zgodny zamiar stron, który w tym przypadku, mimo pozorów umowy zlecenia, wskazywał na stosunek pracy. Sąd odrzucił argumentację pozwanego o braku podporządkowania i możliwości swobodnego organizowania czasu pracy przez powódkę, wskazując na istnienie grafików, zmianowości i konieczność pozostawania w dyspozycji pracodawcy.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający