IV P 39/16

Powód W. W., funkcjonariusz służby więziennej od 2002 roku, wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu w D. o nakazanie złożenia oświadczenia woli o określonej treści, usunięcia z akt osobowych poprzedniej opinii służbowej, wyrównania dodatku służbowego oraz zasądzenia nagrody rocznej za rok 2014. Powód podniósł, że opinia służbowa za okres od 26.07.2012 r. do 12.12.2014 r. zawierała informacje i oceny naruszające jego dobra osobiste, dyskredytujące go jako funkcjonariusza i stanowiące podstawę do obniżenia dodatku służbowego oraz pozbawienia nagrody rocznej. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, wskazując, że opinia została wydana na podstawie ustaleń z faktycznego przebiegu służby powoda. Sąd Rejonowy w K. oddalił powództwo, stwierdzając, że opinia służbowa, mimo negatywnej oceny pracy powoda, nie naruszała jego dóbr osobistych. Sąd oparł się na ustaleniach faktycznych dotyczących nieprawidłowości w służbie powoda, takich jak niezgodne z zasadami deponowanie broni, pozostawienie otwartego wejścia do pawilonu mieszkalnego czy nieobsadzenie posterunku patrolowego. Sąd uznał, że sformułowania użyte w opinii nie były fałszywe, poniżające ani obraźliwe, a jedynie stanowiły ocenę pracy dokonaną przez bezpośredniego przełożonego. Sąd podkreślił również, że przepisy powszechnego prawa pracy nie nakładają na pracodawcę obowiązku wydania opinii o pracy, a pracownikowi nie przysługuje roszczenie o wydanie opinii o określonej treści. W kwestii kosztów procesu, sąd na podstawie art. 102 kpc nie obciążył powoda kosztami, biorąc pod uwagę charakter dochodzonego roszczenia i subiektywne przekonanie powoda o jego zasadności.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający