Orzeczenie · 2001-11-08

IV KKN 359/97Uchylenie wyroku naruszenie prawa procesowego 10

Sąd
Sąd Najwyższy
Miejsce
Warszawa
Data
2001-11-08
SNKarneprzestępstwa przeciwko czci i nietykalnościWysokanajwyższy
zniesławienielist otwartyprawo procesowekasacjaSąd Najwyższygranice apelacjizakaz reformationis in peiusdowody

Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym sprawę IV KKN 359/97, w wyroku z dnia 8 listopada 2001 r., uchylił zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego w T. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Oskarżona J. P. N. została pierwotnie skazana przez Sąd Rejonowy w T. za przestępstwo zniesławienia (art. 178 § 2 kk z 1969 r.) na karę grzywny, za co Sąd Wojewódzki w T. utrzymał ten wyrok w mocy. Obrońca oskarżonej wniósł kasację, podnosząc zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego. Sąd Najwyższy uznał te zarzuty za zasadne. Po pierwsze, sąd odwoławczy przekroczył granice środka odwoławczego (art. 382 kpk z 1969 r. i zakaz reformationis in peius), rozszerzając ocenę winy oskarżonej ponad ustalenia sądu pierwszej instancji, co było niedopuszczalne bez środka odwoławczego na niekorzyść oskarżonej. Po drugie, sąd odwoławczy zaniechał odniesienia się do istotnego zarzutu apelacyjnego dotyczącego obrazy art. 155 dkpk (nieodniesienie się do wniosku dowodowego), co stanowiło naruszenie art. 406 § 2 dkpk. Sąd Najwyższy podkreślił, że naruszenia te miały charakter rażący i mogły mieć istotny wpływ na treść wyroku. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi okręgowemu, zarządzając jednocześnie zwrot uiszczonej opłaty od kasacji.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja i stosowanie zakazu reformationis in peius oraz obowiązków sądu odwoławczego w zakresie rozpoznania apelacji i ustosunkowania się do zarzutów.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy przepisów kpk z 1969 r., choć zasady procesowe są nadal aktualne.

Zagadnienia prawne (2)

Czy sąd odwoławczy przekracza granice środka odwoławczego (zakaz reformationis in peius), rozszerzając ocenę winy oskarżonego ponad ustalenia sądu pierwszej instancji, gdy nie wniesiono środka odwoławczego na jego niekorzyść?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd odwoławczy przekracza granice środka odwoławczego, naruszając zakaz reformationis in peius, jeśli w uzasadnieniu wyroku dokonuje zmian wpływających na bardziej ujemną ocenę czynu oskarżonego, nawet jeśli nie wpływa to bezpośrednio na karę.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy wykroczył poza zarzuty apelacyjne, uznając za oszczercze wszystkie fragmenty listu, podczas gdy sąd pierwszej instancji zakwalifikował jako oszczercze tylko niektóre. Ta szersza ocena winy w uzasadnieniu, bez środka odwoławczego na niekorzyść oskarżonej, narusza zakaz reformationis in peius.

Czy sąd odwoławczy jest zobowiązany do ustosunkowania się do wszystkich zarzutów apelacyjnych, w tym dotyczących obrazy przepisów procesowych, nawet jeśli przyznano im pierwszorzędną rangę przez stronę?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd odwoławczy jest zobowiązany do ustosunkowania się do wszystkich zarzutów apelacyjnych i podania przyczyn ich nieuwzględnienia, zgodnie z art. 406 § 2 dkpk (obecnie art. 457 § 2 kpk).

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że sąd odwoławczy całkowicie przemilczał w uzasadnieniu zarzut obrazy art. 155 dkpk, który był podniesiony w apelacji i miał kluczowe znaczenie dla obrony. Brak odniesienia się do tego zarzutu stanowi naruszenie obowiązku sądu odwoławczego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
oskarżona

Strony

NazwaTypRola
J. P. N.osoba_fizycznaoskarżona
Z. N.osoba_fizycznaoskarżyciel prywatny

Przepisy (14)

Główne

k.k. art. 178 § § 2

Kodeks karny

Dotyczy przestępstwa zniesławienia.

k.p.k. art. 382

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy granic środka odwoławczego.

k.p.k. art. 383

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zakazu reformationis in peius.

k.p.k. art. 406 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy obowiązku ustosunkowania się do zarzutów apelacyjnych.

k.p.k. art. 433 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zakresu rozpoznania apelacji.

k.p.k. art. 434 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zakazu reformationis in peius.

k.p.k. art. 457 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy obowiązku ustosunkowania się do zarzutów apelacyjnych.

k.p.k. art. 523 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy podstaw kasacji (rażące naruszenie prawa).

Pomocnicze

k.k. art. 54

Kodeks karny

Dotyczy wymiaru kary.

k.k. art. 49

Kodeks karny

Dotyczy podania wyroku do publicznej wiadomości.

k.p.k. art. 152

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wniosków dowodowych.

k.p.k. art. 313

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wniosków dowodowych.

k.p.k. art. 527 § § 4

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy zwrotu opłaty od kasacji.

k.p.k. art. 537 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd odwoławczy przekroczył granice środka odwoławczego, rozszerzając ocenę winy oskarżonej ponad ustalenia sądu pierwszej instancji. • Sąd odwoławczy nie odniósł się do istotnego zarzutu apelacyjnego dotyczącego obrazy art. 155 dkpk.

Godne uwagi sformułowania

jaskrawo obraził przepis art. 382 (ob. 433 § 1) kpk z 1969 r. • łamiąc kierunek zaskarżenia, wykroczył poza zarzuty apelacyjne • naruszył zdefiniowany w art. 383 § 1 z 1969 r. zakaz reformationis in peius • uchybił obowiązkowi ustosunkowania się do zarzutu obrazy art. 155 dkpk • uchybił przepisowi art. 406 § 2 (ob. 457 § 2) dkpk, który obligował go do podania, dlaczego ów zarzut uznał za niezasadny • naruszenie [...] miało charakter rażący w rozumieniu art. 523 § 1 kpk i mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku

Skład orzekający

Feliks Tarnowski

przewodniczący

Dorota Rysińska

sędzia

Rafał Malarski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie zakazu reformationis in peius oraz obowiązków sądu odwoławczego w zakresie rozpoznania apelacji i ustosunkowania się do zarzutów."

Ograniczenia: Dotyczy przepisów kpk z 1969 r., choć zasady procesowe są nadal aktualne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych zasad postępowania karnego, takich jak zakaz reformationis in peius i obowiązek sądu odwoławczego do rozpoznania apelacji. Pokazuje, jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia wyroku.

“Sąd Najwyższy: Błąd sądu odwoławczego przekreślił wyrok. Kluczowe zasady procesowe w orzecznictwie.”

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst