IV KKN 258/98Oddalenie kasacji w sprawie karnej

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego J. G. od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. skazujący oskarżonego z art. 184 § 1 d.kk. Sąd Najwyższy, oceniając kasację jako oczywiście bezzasadną, w pełni podzielił argumentację przedstawioną w odpowiedzi prokuratora na kasację. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 3 § 3 kpk z 1969 r., Sąd Najwyższy stwierdził, że kwestia ta była już przedmiotem rozważań sądu odwoławczego, a skarga kasacyjna nie postawiła sądowi apelacyjnemu żadnego zarzutu w tym zakresie. Autor kasacji kwestionował ustalenia faktyczne, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego uchybienia z art. 388 d.kpk, Sąd Najwyższy uznał, że nie znalazł on podstaw w materiale sprawy. Podkreślono, że sam fakt nadużywania alkoholu przez oskarżonego nie dawał podstaw do wątpliwości co do jego poczytalności ani nie uzasadniał rozpoznania sprawy z udziałem obrońcy, którego oskarżony nie miał. Inne okoliczności sprawy, wskazane przez prokuratora, również nie potwierdzały sytuacji opisanej w art. 70 § 1 pkt 2 d.kpk. W konsekwencji, uznając kasację za oczywiście bezzasadną, Sąd Najwyższy postanowił ją oddalić oraz zasądzić od skazanego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający