Pełny tekst orzeczenia

IV KKN 258/98

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt IV KKN 258/98 
 
 
  P O S T A N O W I E N I E 
Dnia 29 maja 2001 r. 
 
Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie 
na posiedzeniu w składzie następującym: 
 
 
Przewodniczący: Sędzia SN  
Dorota Rysińska 
 
w sprawie J. G. 
skazanego z art. 184 § 1 d.kk 
po rozpoznaniu kasacji obrońcy 
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K. 
z dnia 5 grudnia 1997 r., sygn. akt IV Ka […] 
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. 
z dnia 4 sierpnia 1997 r., II K […] 
na podstawie art. 535 § 2 kpk oraz art. 624 § 1 w zw. z art. 518 kpk 
 
p o s t a n o w i ł: 
 
1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną; 
2. zasądzić od J. G. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe 
postępowania kasacyjnego; 
 
 
U Z A S A D N I E N I E  
 

 
2 
 
 
Oceniając kasację jako oczywiście bezzasadną, Sąd Najwyższy podzielił 
w pełni argumentację zawartą w przedłożonej przez prokuratora pisemnej 
odpowiedzi na kasację. 
 
Zgłoszony w punkcie II skargi kasacyjnej zarzut jest całkowicie 
bezpodstawny. Kwestia ewentualności naruszenia art. 3 § 3 kpk z 1969 r. była 
przedmiotem 
rozważań 
sądu 
odwoławczego 
rozpoznającego 
apelację 
oskarżonego, zaś skarga kasacyjna w żaden sposób nie odniosła się do 
stanowiska sądu apelacyjnego w formie postawienia temu właśnie sądowi 
jakiegokolwiek zarzutu; z uzasadnienia postawionego zarzutu wynika natomiast 
jednoznacznie, iż autor kasacji kwestionuje ustalenia faktyczne sprawy, co w 
postępowaniu kasacyjnym jest niedopuszczalne. 
 
Odnośnie do zarzutu przedstawionego w punkcie I kasacji, stwierdzić 
należało, iż jakkolwiek podnosi się w nim – zgodnie z wymogiem art. 463a 
d.kpk – uchybienie wymienione w art. 388 d.kpk, jednak zaistnienie tego 
uchybienia nie znajduje żadnych podstaw w materiałach sprawy. Samym faktem 
nadużywania przez oskarżonego tempore criminis alkoholu, obrońca nie zdołał 
wykazać, iż orzekające w sprawie sądy winny były nabrać wątpliwości co do 
stanu poczytalności oskarżonego, a co za tym idzie, sprawę tę rozpoznać z 
udziałem obrońcy, którego oskarżony nie miał. Inne okoliczności sprawy, które 
trafnie zostały wskazane przez prokuratora w odpowiedzi na kasację nie dawały 
jakichkolwiek podstaw do uznania, iż sytuacja o której mowa w art. 70 § 1 pkt 2 
d.kpk miała miejsce. 
 
 
 
Z tych względów uznając kasację za oczywiście bezzasadną należało 
orzec jak na wstępie.  
 
 

 
3 
Na oryginale właściwe podpisy 
 
Za zgodność: 
Kierownik Sekretariatu Wydziału 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Izby Karnej S.N.  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
aw 
jw