IV KK 57/24

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego A.S. od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku, który z kolei zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku. Skazany był oskarżony o dwa czyny skarbowe związane z wprowadzeniem w błąd organu podatkowego i narażeniem go na nienależny zwrot podatku VAT, co skutkowało uszczupleniami w podatku od towarów i usług. Sąd pierwszej instancji uznał oskarżonego za winnego obu czynów, orzekając karę 5 lat pozbawienia wolności za czyn z pkt I oraz grzywnę za czyn z pkt II, a także przepadek korzyści majątkowych. Sąd Okręgowy zmienił wyrok jedynie w zakresie kary za czyn z pkt I, obniżając ją do 2 lat pozbawienia wolności, a w pozostałym zakresie utrzymał wyrok w mocy. Obrońca w kasacji podniósł m.in. zarzut przedawnienia karalności czynu z pkt II. Sąd Najwyższy, badając sprawę, uznał zasadność tego zarzutu. Stwierdził, że pięcioletni okres przedawnienia dla czynu z pkt II, licząc od końca 2012 roku, został przedłużony o kolejne 5 lat z uwagi na wszczęcie postępowania, co dawało termin do końca grudnia 2022 roku. Jednakże Sąd Okręgowy orzekał w październiku 2023 roku, już po upływie tego terminu. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok oraz wyrok sądu pierwszej instancji w części dotyczącej czynu z pkt II i orzeczonego przepadku, umarzając postępowanie karne w tym zakresie na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. i art. 44 § 1 pkt 1 k.k.s. Kasacja w pozostałej części została oddalona jako oczywiście bezzasadna. Zarządzono zwrot opłaty od kasacji i obciążono skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający