IV KA 859/22

Sąd Okręgowy rozpoznał apelację prokuratora wniesioną na niekorzyść oskarżonego, dotyczącą wyroku Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 27 października 2022 r. w sprawie II K 846/21. Głównym zarzutem apelacji była obraza przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 37a § 1 kk, poprzez orzeczenie na jego podstawie świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, mimo że przepis ten nie mógł stanowić podstawy prawnej dla takiego rozstrzygnięcia. Sąd odwoławczy, analizując środek zaskarżenia, uznał zarzut za zasadny. Podzielił stanowisko doktryny i orzecznictwa, zgodnie z którym art. 37a § 1 kk nie stanowi samoistnej podstawy do orzekania świadczenia pieniężnego, lecz odnosi się do sytuacji, gdy sąd dysponuje inną podstawą prawną do orzeczenia środka karnego, kompensacyjnego lub przepadku. W związku z tym, że sąd pierwszej instancji oparł się jedynie na art. 37a § 1 kk, nie mógł orzec świadczenia pieniężnego. Sąd odwoławczy, uwzględniając apelację w szerszym zakresie (co do kary, zgodnie z art. 447 § 2 kpk), zmienił zaskarżony wyrok. Uchylił rozstrzygnięcie o świadczeniu pieniężnym i wymierzył oskarżonemu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności na podstawie art. 278a § 1 kk. Kara ta została uznana za współmierną, uwzględniając okoliczności łagodzące (przyznanie się do winy, skrucha, naprawienie szkody) oraz obciążające (wielokrotna karalność, zuchwałość czynu). Sąd odstąpił od orzeczenia dodatkowej kary grzywny, uznając karę bezwzględnego pozbawienia wolności za wystarczającą dolegliwość. Oskarżony został obciążony kosztami procesu za II instancję.

Zagadnienia prawne (2)