IV KA 824/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Radomsku rozpoznał apelacje prokuratora i obrońcy na wyrok Sądu Rejonowego w sprawie II K 1053/21. Sąd odwoławczy częściowo uwzględnił zarzuty prokuratora dotyczące nieprecyzyjnego opisu czynów z art. 158 § 1 kk, uzupełniając je o znamiona narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo. Zarzut obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonym K. S. i Ł. J. z art. 191 § 1 kk na rzecz art. 245 kk został uznany za częściowo zasadny, jednakże Sąd Okręgowy z urzędu potraktował te czyny jako współukaranego czynu następczego do przestępstwa głównego pozbawienia wolności, co skutkowało zmianą opisu i kwalifikacji prawnej tych czynów oraz uchyleniem rozstrzygnięć o karach łącznych i wymierzeniem nowych. Apelacja prokuratora dotycząca omyłki pisarskiej w oznaczeniu kary została uwzględniona i sprostowana. Zarzuty obrońcy dotyczące obrazy prawa materialnego (art. 11 § 1 i 2 kk), obrazy prawa procesowego (art. 185 kpk, art. 424 kpk, art. 7 kpk, art. 5 § 2 kpk) oraz rażącej niewspółmierności kar i błędnego niezastosowania zasady absorpcji przy wymiarze kar łącznych zostały uznane za bezzasadne. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w zakresie oceny dowodów i ustaleń faktycznych, uznając je za prawidłowe. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących opisu czynu, kwalifikacji prawnej (art. 191 kk vs art. 245 kk), instytucji współukaranego czynu następczego, a także oceny dowodów i stosowania przepisów procesowych w sprawach karnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w kontekście konkretnej sprawy.
Zagadnienia prawne (6)
Czy opis czynu z art. 158 § 1 kk jest wystarczająco precyzyjny, jeśli sąd pierwszej instancji wyeliminował zapis o narażeniu na bezpośrednie niebezpieczeństwo?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, opis stał się nieprecyzyjny, co wymagało uzupełnienia przez sąd odwoławczy.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy wyeliminował fragment opisu czynu dotyczący narażenia na niebezpieczeństwo, co uczyniło opis nieprecyzyjnym i niezgodnym z wymogami art. 413 § 2 pkt 1 kpk. Sąd Okręgowy uzupełnił opis.
Czy czyn polegający na wpływie na świadka (art. 191 § 1 kk) powinien być kwalifikowany jako przestępstwo z art. 245 kk, nawet jeśli prokurator pierwotnie zakwalifikował go inaczej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, art. 245 kk jest lex specialis do art. 191 § 1 kk i obejmuje wpływ na każdą osobę posiadającą wiedzę czyniącą ją potencjalnym świadkiem.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podzielił stanowisko prokuratury, że czyn polegający na groźbach w celu wpływu na pokrzywdzoną jako potencjalnego świadka powinien być kwalifikowany z art. 245 kk, a nie art. 191 § 1 kk, powołując się na orzecznictwo.
Czy czyn polegający na wpływie na świadka (art. 245 kk) popełniony w trakcie trwania innego przestępstwa (pozbawienia wolności) stanowi odrębne przestępstwo, czy jest to współukaranego czyn następczego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Stanowi współukaranego czynu następczego i powinien być ujęty w opisie przestępstwa głównego, a nie kwalifikowany odrębnie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że wpływ na pokrzywdzoną w celu uniknięcia odpowiedzialności za popełniane przestępstwo pozbawienia wolności jest czynem następczym, który powinien zostać pochłonięty przez przestępstwo główne, a nie stanowić odrębne przestępstwo.
Czy oświadczenie pokrzywdzonej o konkubinacie z oskarżonym uzasadnia zwolnienie jej z obowiązku składania zeznań na podstawie art. 185 kpk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie musi bezkrytycznie przyjmować takich oświadczeń i może weryfikować ich prawdziwość, a nawet przy istnieniu bliskiego stosunku osobistego, nie musi wyrazić zgody na zwolnienie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że oświadczenie pokrzywdzonej o konkubinacie było niewiarygodne i złożone w celu taktyki procesowej, a nawet gdyby istniał bliski stosunek osobisty, nie uzasadniałoby to rezygnacji z tak istotnego dowodu w sprawie.
Czy zachowania przypisane oskarżonym stanowią odrębne czyny zabronione, czy jeden czyn w rozumieniu art. 11 § 1 i 2 kk lub art. 12 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Stanowią odrębne czyny zabronione, a nie jeden czyn ciągły lub wynikający z art. 11 kk.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że doszło do dwóch odrębnych zdarzeń faktycznych objętych odrębnymi zamiarami: najpierw pobicie, a następnie pozbawienie wolności, co wyklucza zastosowanie konstrukcji czynu ciągłego lub kumulatywnej kwalifikacji z art. 11 § 2 kk.
Czy kary jednostkowe i łączne orzeczone wobec oskarżonych są rażąco niewspółmierne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kary są adekwatne do popełnionych czynów i okoliczności.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że kary zostały wymierzone z uwzględnieniem okoliczności łagodzących i obciążających, a ich społeczna szkodliwość jest wysoka, co uzasadnia orzeczone kary, wykluczając możliwość warunkowego zawieszenia kary.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. Ł. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Ł. J. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. D. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| M. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| M. D. (1) | osoba_fizyczna | pokrzywdzony/świadk |
| M. D. (2) | osoba_fizyczna | świadk |
| prokurator | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| obrońca | inne | obrońca |
Przepisy (25)
Główne
k.p.k. art. 438 § pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 158 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 191 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 245
Kodeks karny
k.p.k. art. 413 § § 2 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 189 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.p.k. art. 182
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 185
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 11
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
u.o.w.s.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.w.s.k. art. 10 § ust. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 634
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 633
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut prokuratora dotyczący nieprecyzyjnego opisu czynów z art. 158 § 1 kk. • Zarzut prokuratora dotyczący obrazy prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynów z art. 191 § 1 kk na rzecz art. 245 kk. • Zarzut prokuratora dotyczący oczywistej omyłki pisarskiej w oznaczeniu wymiaru kary. • Uznanie z urzędu, że czyny z art. 191 § 1 kk (lub art. 245 kk) stanowią współukaranego czynu następczego do przestępstwa pozbawienia wolności.
Odrzucone argumenty
Zarzut obrońcy dotyczący obrazy prawa materialnego (art. 11 § 1 i 2 kk) i przyjęcia odrębnych czynów. • Zarzut obrońcy dotyczący obrazy prawa procesowego (art. 185 kpk) w zakresie zwolnienia pokrzywdzonej z obowiązku zeznań. • Zarzuty obrońcy dotyczące obrazy przepisów postępowania (art. 424 kpk, art. 7 kpk, art. 5 § 2 kpk) i błędu w ustaleniach faktycznych. • Zarzuty obrońcy dotyczące rażącej niewspółmierności kar i błędnego niezastosowania zasady absorpcji.
Godne uwagi sformułowania
opis ten stał się nieprecyzyjny • dyspozycja art. 245 kk nie dotyczy jedynie świadków w znaczeniu formalnym • lepiej późno niż wcale – ale w tym przypadku byłyby to słowa podróżnego, który spóźnił się na pociąg • nie ma tu mowy o wewnętrznej sprzeczności uniemożliwiającej wykonanie wyroku • jest to oczywista omyłka pisarska • nie można domniemywać, a należy go dowodzić • nie ma podstaw do przyjęcia w tej sprawie konstrukcji czynu ciągłego • nie może być mowy o pomyłce • nie zachodzą nie dające się usunąć wątpliwości • nie są one surowe, a wręcz jawią się jako łagodne • byłoby rażąco niesprawiedliwe utrzymanie odrębnych skazań • sprawcy przestępstwa jeszcze w jego trakcie wpływają na pokrzywdzonego, aby nie ujawniał on tego przestępstwa
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opisu czynu, kwalifikacji prawnej (art. 191 kk vs art. 245 kk), instytucji współukaranego czynu następczego, a także oceny dowodów i stosowania przepisów procesowych w sprawach karnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów w kontekście konkretnej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje złożoność kwalifikacji prawnej czynów, zwłaszcza gdy jeden czyn jest następstwem drugiego lub ma na celu uniknięcie odpowiedzialności. Wartość dodaje też analiza błędów proceduralnych i interpretacja przepisów przez sąd odwoławczy.
“Sąd Okręgowy koryguje wyrok: kiedy wpływ na świadka staje się częścią głównego przestępstwa?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.