IV KA 360/17

Sąd Okręgowy rozpatrywał apelację obrońcy oskarżonego K.Z., który został skazany przez Sąd Rejonowy za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości (1,60 mg/l i 1,66 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) w dniu 14 lutego 2016 r. Czyn ten został zakwalifikowany z art. 178a § 4 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zb. z art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk, co oznaczało popełnienie przestępstwa w warunkach recydywy, w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów i po cofnięciu uprawnień. Sąd I instancji wymierzył karę 1 roku pozbawienia wolności, dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów oraz świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym. Obrońca zarzucił obrazę prawa materialnego (art. 64 § 1 kk), błąd w ustaleniach faktycznych co do adekwatności kary oraz rażącą niewspółmierność kary i środka karnego. Wniósł o zmianę kwalifikacji prawnej, orzeczenie kary ograniczenia wolności lub łagodniejszej kary pozbawienia wolności, a także o krótszy zakaz prowadzenia pojazdów. Prokurator wniósł o utrzymanie wyroku w mocy. Sąd Okręgowy uznał apelację za bezzasadną. Sąd nie dopatrzył się obrazy prawa materialnego ani błędów w ustaleniach faktycznych. Potwierdził zasadność zastosowania art. 64 § 1 kk, wskazując, że wcześniejsze skazanie za podobne przestępstwo i odbycie kary pozbawienia wolności, a następnie popełnienie kolejnego czynu w ciągu 5 lat, uzasadnia kwalifikację z tego przepisu. Sąd uznał, że kara 1 roku pozbawienia wolności i dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynu, zawinienia oskarżonego (wysokie stężenie alkoholu, nagminność przestępstw, wcześniejsze skazania, popełnienie czynu w okresie obowiązywania zakazu, a nawet w stanie nietrzeźwości po śmierci człowieka w wypadku) i celów kary. Sąd podkreślił, że oskarżony nie daje gwarancji przestrzegania zasad trzeźwości i zasługuje na dożywotnie wyeliminowanie z grona kierowców. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w całości w mocy.

Zagadnienia prawne (2)