IV Ka 354/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Świdnicy rozpoznał sprawę z apelacji prokuratora oraz obrońcy oskarżonego L. P., który został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu za czyny z art. 190 § 1 kk, art. 207 § 1 kk, art. 157 § 2 kk, art. 217 § 1 kk oraz usiłowanie naruszenia nietykalności cielesnej. Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, zobowiązał do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu oraz orzekł zakaz kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej V. P. Prokurator w swojej apelacji zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych dotyczących czynów popełnionych na szkodę D. B. i A. W., sugerując, że osoby te działały w obronie koniecznej, chroniąc V. P., co powinno skutkować zastosowaniem przepisów o naruszeniu nietykalności funkcjonariusza publicznego (art. 222 § 1 kk w zw. z art. 231b kk). Sąd Okręgowy po analizie materiału dowodowego, w tym zeznań świadków D. B. i A. W., uznał ustalenia Sądu Rejonowego za prawidłowe. Stwierdził, że pokrzywdzeni nie odpierali bezprawnego zamachu na dobro V. P., lecz sami stali się ofiarami bezpośredniego ataku ze strony oskarżonego. Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do zmiany kwalifikacji prawnej czynów i utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Zasądził również od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia obrony koniecznej w kontekście interwencji sąsiedzkiej w przypadku przemocy domowej; ocena zeznań świadków i stosowanie przepisów o naruszeniu nietykalności cielesnej.
Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyficznych zachowań stron. Kwalifikacja prawna czynów popełnionych na szkodę osób interweniujących może być różnie oceniana w zależności od szczegółów zdarzenia.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zachowanie pokrzywdzonych D. B. i A. W., którzy interweniowali w sytuacji znęcania się nad V. P., można kwalifikować jako obronę konieczną uzasadniającą zastosowanie przepisów o naruszeniu nietykalności funkcjonariusza publicznego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zachowanie D. B. i A. W. nie stanowi obrony koniecznej w rozumieniu przepisów prawa karnego, a sami zostali oni bezpośrednio zaatakowani przez oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że pokrzywdzeni nie odpierali bezprawnego zamachu na dobro V. P., lecz sami stali się ofiarami bezpośredniego ataku ze strony oskarżonego. Ich działania miały charakter pomocy sąsiadce, ale nie spełniały przesłanek obrony koniecznej, która wymagałaby odpierania bezpośredniego zamachu na cudze dobro chronione prawem. Sąd podkreślił, że D. B. przyznał, iż nie wiedział co robić, a A. W. jedynie próbowała słownie perswadować i przytrzymywać V. P.
Czy sąd odwoławczy powinien odczytać zeznania świadków z postępowania przygotowawczego w sytuacji, gdy prokurator zarzuca błąd w ustaleniach faktycznych i sugeruje inną kwalifikację prawną?
Odpowiedź sądu
Nie, odczytanie zeznań z postępowania przygotowawczego nie było konieczne, ponieważ nie stwierdzono istotnych rozbieżności między zeznaniami złożonymi przed sądem pierwszej instancji a tymi z postępowania przygotowawczego, które wymagałyby wyjaśnienia.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że zeznania D. B. i A. W. złożone przed sądem pierwszej instancji były wystarczająco szczegółowe i spójne z ich wcześniejszymi wypowiedziami, aby na ich podstawie poczynić ustalenia faktyczne. Nie było istotnych różnic wymagających odczytania wcześniejszych zeznań i wyjaśnienia rozbieżności, co czyni zarzut naruszenia art. 391 § 1 k.p.k. nieskutecznym.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| L. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| V. P. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
| A. W. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| D. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Krzysztof Jach | osoba_fizyczna | prokurator |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 207 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 217 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 72 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 41a § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 423 § 1a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 427 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 437 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 391 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 222 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 231b
Kodeks karny
k.p.k. art. 60
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego dotyczące przebiegu zdarzenia z dnia 20 października 2016 r. są prawidłowe. • Zachowanie D. B. i A. W. nie stanowi obrony koniecznej, a sami zostali oni zaatakowani przez oskarżonego. • Nie było istotnych rozbieżności w zeznaniach pokrzywdzonych, które wymagałyby odczytania ich wcześniejszych wypowiedzi.
Odrzucone argumenty
Zarzuty prokuratora dotyczące błędu w ustaleniach faktycznych i konieczności zastosowania przepisów o naruszeniu nietykalności funkcjonariusza publicznego (art. 222 § 1 kk w zw. z art. 231b kk). • Argumentacja obrońcy oskarżonego (nie uwzględniona w szczegółach, ale wnoszono o nie uwzględnienie apelacji obrońcy).
Godne uwagi sformułowania
W sytuacji, kiedy oskarżyciel publiczny nie zaskarżył ani na korzyść, ani niekorzyść L. P. wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia odnośnie czynu z art. 207§1 kk . i art. 157§2 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. , z którym to nie zgodził się oskarżony, zaś w toku rozprawy odwoławczej prokurator wnosił o nie uwzględnienie apelacji obrońcy (k.346), zaś sąd odwoławczy argumentów obrońcy nie podzielił, aprobując stanowisko sądu orzekającego w tym zakresie, wystarczające jest w tej mierze odesłanie do pisemnych motywów wyroku, jako oczywiście słusznych. • Wbrew zarzutom skarżącego sąd meriti dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie, a dotyczących przebiegu zajścia w dniu 20 października 2016r. na klatce schodowej przed mieszkaniem zajmowanym przez V. P. . • „Odpierać” to bowiem „zmusić siłą do cofnięcia się, odrzucić, odepchnąć kogoś, obronić przed napaścią, przeciwstawić się” (vide „Słownik Języka Polskiego"). • Słusznie przyjął zatem sąd, że pokrzywdzeni nie odpierali zamachu, tj. nie chronili porządku prawnego czy bezpieczeństwa, lecz sami stali się ofiarami bezpośredniego zamachu ze strony L. P. , przed którym ostatecznie uciekli do mieszkania...
Skład orzekający
Agnieszka Połyniak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia obrony koniecznej w kontekście interwencji sąsiedzkiej w przypadku przemocy domowej; ocena zeznań świadków i stosowanie przepisów o naruszeniu nietykalności cielesnej."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyficznych zachowań stron. Kwalifikacja prawna czynów popełnionych na szkodę osób interweniujących może być różnie oceniana w zależności od szczegółów zdarzenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy przemocy domowej i interwencji sąsiedzkiej, co jest tematem budzącym zainteresowanie społeczne. Kluczowe jest rozstrzygnięcie dotyczące obrony koniecznej w kontekście takich interwencji.
“Czy interwencja w obronie sąsiada to już obrona konieczna? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.