IV KA 266/22

Sąd Okręgowy w wyniku rozpoznania apelacji prokuratora wniesionej na niekorzyść oskarżonego M. S. dokonał analizy wyroku Sądu Rejonowego w Strzelinie. Apelacja zarzucała błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na mylnym przyjęciu przez sąd pierwszej instancji, że dowody nie są wystarczające do uznania popełnienia przez oskarżonego przestępstwa z art. 190 § 1 KK i art. 245 KK, a w szczególności, że pokrzywdzeni nie obawiali się kierowanych gróźb. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za zasadny, stwierdzając, że sąd pierwszej instancji dopuścił się błędu w ocenie dowodów, w szczególności zeznań pokrzywdzonego K. W., który konsekwentnie twierdził, że obawiał się spełnienia gróźb. Sąd odwoławczy podkreślił, że obawa pokrzywdzonego była uzasadniona, co potwierdzały jego zeznania, zachowanie oraz reakcja innych osób. W związku z tym sąd odwoławczy zmienił wyrok w punkcie I, uzupełniając opis czynu i kwalifikację prawną o znamiona przestępstwa z art. 190 § 1 KK. Natomiast w punkcie II, dotyczącym czynu z art. 245 KK, sąd odwoławczy uchylił wyrok uniewinniający i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, zgodnie z art. 454 § 1 KPK, który zakazuje sądowi odwoławczemu skazania oskarżonego uniewinnionego w pierwszej instancji. Sąd pierwszej instancji został zobowiązany do ponownego rozważenia kwestii groźby bezprawnej z uwzględnieniem wskazówek sądu odwoławczego. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego nastąpiło na podstawie art. 624 § 1 KPK, z uwagi na trudną sytuację majątkową oskarżonego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający