IV Ka 153/26Utrzymanie wyroku w sprawie jazdy bez uprawnien

Sąd Okręgowy, rozpatrując apelację w sprawie o sygnaturze IV Ka 153/26, zdecydował o odstąpieniu od sporządzenia uzasadnienia na formularzu, argumentując, że taka forma jest nieczytelna, zawiła i narusza prawo stron do rzetelnego procesu oraz prawo do obrony. Sąd odwołał się do orzecznictwa Sądu Najwyższego (III KK 77/21) jako podstawy swojej decyzji. Zarzuty apelującego dotyczące błędów w ustaleniach faktycznych oraz błędnej oceny i pominięcia dowodów zostały uznane za niezasadne. Sąd Okręgowy w pełni aprobowal ocenę materiału dowodowego i ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy, podkreślając ich wszechstronność, rzetelność i zgodność z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego, co stanowiło podstawę ochrony z art. 7 kpk. Sąd odrzucił również zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary grzywny i środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, wskazując, że zostały one orzeczone na minimalnym ustawowym poziomie, uwzględniając przy tym okoliczności łagodzące. Kluczowym argumentem za utrzymaniem wyroku było stwierdzenie, że stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu był na tyle wysoki, iż wykluczał możliwość warunkowego umorzenia postępowania. Sąd szczegółowo wyjaśnił, że zgodnie z art. 115 § 2 kk, przy ocenie społecznej szkodliwości czynu bierze się pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych obowiązków, postać zamiaru, motywację sprawcy oraz sposób naruszenia reguł ostrożności. W związku z tym, okoliczności niezwiązane bezpośrednio z czynem, takie jak sytuacja rodzinna czy majątkowa oskarżonego (trójka dzieci, jedno z podejrzeniem padaczki), czy też fakt ponownego zdania egzaminu na prawo jazdy i przywrócenia uprawnień po zdarzeniu, nie miały znaczenia dla oceny społecznej szkodliwości czynu popełnionego w dniu 14 czerwca 2025 roku, kiedy to oskarżony prowadził pojazd pomimo cofnięcia mu uprawnień. Sąd podkreślił, że do znamion przestępstwa z art. 180a kk nie należy stopień spowodowania zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, ale istotne są okoliczności czynu, takie jak porzucenie pojazdu i ucieczka na widok policji, a także utrudnianie korzystania ze stacji paliw. Brak ujawnienia przez oskarżonego motywacji lub okoliczności mogących wpłynąć na jego korzyść również został odnotowany. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Na podstawie art. 636 § 1 kpk i art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych, Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania odwoławczego, w tym ryczałt za doręczenia i opłatę za drugą instancję, uznając, że koszty te nie są wysokie i oskarżony jest w stanie je ponieść bez uszczerbku dla swojego utrzymania.

Zagadnienia prawne (3)