Orzeczenie · 1998-04-16

III ZP 52/97Trzecia umowa na czas określony na czas nieokreślony 3

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
1998-04-16
NSAInneWysokansa
umowa o pracęumowa na czas określonyumowa na czas nieokreślonyart. 25[1] Kpokres przejściowywykładnia prawanieretroaktywnośćSąd Najwyższyzagadnienie prawne

Sąd Najwyższy w powiększonym składzie rozstrzygnął zagadnienie prawne dotyczące stosowania art. 25[1] Kodeksu pracy, wprowadzającego zasadę, że trzecia kolejna umowa o pracę na czas określony jest równoznaczna z umową na czas nieokreślony. Problem prawny powstał w związku z tym, że przepis ten wszedł w życie 2 czerwca 1996 r., a w analizowanej sprawie dwie pierwsze umowy terminowe zostały zawarte przed tą datą, a trzecia po niej. Sąd rozważał różne interpretacje, w tym pogląd, że przepis ma zastosowanie, gdy choćby trzecia umowa została zawarta po wejściu w życie ustawy, lub gdy pierwsza umowa została zawarta przed tą datą, ale rozwiązana po niej. W uzasadnieniu Sąd Najwyższy odwołał się do zasady nieretroaktywności prawa i pewności prawa, podkreślając, że skutki prawne czynności prawnej nie mogą być przenoszone na zdarzenia, które miały miejsce przed wejściem w życie przepisu. Analizując strukturę normy prawnej, Sąd stwierdził, że art. 25[1] Kp obejmuje zawarcie trzech kolejnych umów terminowych, a jego zastosowanie wymaga, aby wszystkie te umowy zostały zawarte po dniu 2 czerwca 1996 r. Sąd odrzucił argumenty oparte na analogii do przepisów wprowadzających Kodeks cywilny oraz na celowościowym rozumieniu przepisu, wskazując, że nadużycie umów terminowych można zwalczać na podstawie art. 58 § 1 Kc w zw. z art. 300 Kp. Ostatecznie Sąd Najwyższy podjął uchwałę, zgodnie z którą trzecia kolejna umowa o pracę na czas określony jest równoznaczna z umową na czas nieokreślony tylko wtedy, gdy wszystkie trzy umowy zostały zawarte po wejściu w życie art. 25[1] Kp.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja art. 25[1] Kp w kontekście przepisów przejściowych i zasady nieretroaktywności prawa.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji umów terminowych zawieranych w okresie przejściowym po wejściu w życie art. 25[1] Kp.

Zagadnienia prawne (1)

Czy zawarcie trzeciej, kolejnej umowy o pracę na czas określony po wejściu w życie art. 25[1] Kp, w sytuacji gdy dwie poprzednie umowy o pracę zostały zawarte przed tą datą, jest równoznaczne w skutkach prawnych z nawiązaniem umowy o pracę na czas nie określony?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zawarcie trzeciej, kolejnej umowy o pracę na czas określony po wejściu w życie art. 25[1] Kp nie jest równoznaczne z nawiązaniem umowy o pracę na czas nie określony, jeżeli dwie poprzednie umowy zostały zawarte przed tą datą. Przepis ten ma zastosowanie tylko wtedy, gdy wszystkie trzy umowy zostały zawarte po dniu wejścia w życie art. 25[1] Kp.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy oparł się na zasadzie nieretroaktywności prawa i pewności prawa, stwierdzając, że art. 25[1] Kp ma zastosowanie wyłącznie do umów zawartych po jego wejściu w życie. Analiza struktury normy prawnej wskazuje, że obejmuje ona zawarcie trzech kolejnych umów terminowych, a skutek w postaci umowy na czas nieokreślony następuje tylko wtedy, gdy wszystkie te umowy zostały zawarte po 2 czerwca 1996 r.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Uchwała
Sąd Najwyższy podjął uchwałę rozstrzygającą zagadnienie prawne.

Przepisy (6)

Główne

Kp art. 25[1]

Kodeks pracy

Przepis ma zastosowanie tylko do umów zawartych po dniu wejścia w życie, tj. po 2 czerwca 1996 r. Oznacza to, że wszystkie trzy kolejne umowy terminowe muszą być zawarte po tej dacie, aby ostatnia z nich była traktowana jako umowa na czas nieokreślony.

Pomocnicze

Ustawa z dnia 2 lutego 1996 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw

Ustawa wprowadzająca art. 25[1] Kp, z mocą od dnia 2 czerwca 1996 r.

Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks pracy art. XIII § par. 1

Przepis dotyczący stosowania nowych przepisów do nawiązanych już stosunków pracy, analizowany w kontekście możliwości zastosowania art. 25[1] Kp do umów zawartych przed jego wejściem w życie.

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Przepisy wprowadzające Kodeks cywilny art. XLIX § par. 1

Reguła dotycząca stosowania nowych przepisów do skutków prawnych zdarzeń następujących po dniu wejścia w życie kodeksu cywilnego, stosowana przez analogię do prawa pracy.

Kc art. 58 § par. 1

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący nieważności czynności prawnej sprzecznej z ustawą lub zasadami współżycia społecznego, stosowany w celu zwalczania nadużywania umów terminowych.

Kp

Kodeks pracy

Ogólne przepisy prawa pracy, w tym art. 300 Kp dotyczący stosowania przepisów Kodeksu cywilnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zasada nieretroaktywności prawa i pewności prawa. • Art. 25[1] Kp ma zastosowanie tylko do umów zawartych po jego wejściu w życie. • Analiza struktury normy prawnej wskazująca na konieczność zawarcia wszystkich trzech umów po 2 czerwca 1996 r.

Odrzucone argumenty

Stosowanie art. 25[1] Kp do umów zawartych przed jego wejściem w życie, jeśli choćby trzecia umowa została zawarta po tej dacie. • Stosowanie art. 25[1] Kp, gdy pierwsza umowa została zawarta przed wejściem w życie przepisu, ale rozwiązana po nim. • Argumenty celowościowe przemawiające za ochroną pracownika w okresie przejściowym.

Godne uwagi sformułowania

zawarcie trzeciej, kolejnej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne w skutkach prawnych z nawiązaniem umowy o pracę na czas nie określony • zasada nieretroaktywności prawa • zasada pewności prawa • fikcja prawna • nadużycie swej ekonomicznej przewagi i wielokrotne umowy terminowe zawierał w celu obejścia przepisów o ochronie trwałości bezterminowego stosunku pracy

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 25[1] Kp w kontekście przepisów przejściowych i zasady nieretroaktywności prawa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji umów terminowych zawieranych w okresie przejściowym po wejściu w życie art. 25[1] Kp.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu umów na czas określony i ich potencjalnego przekształcania w umowy na czas nieokreślony, co ma duże znaczenie praktyczne dla pracowników i pracodawców. Wykładnia przepisów przejściowych jest często skomplikowana.

“Kiedy trzecia umowa na czas określony staje się umową na czas nieokreślony? Kluczowa uchwała Sądu Najwyższego.”

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst