III ZP 29/98Stowarzyszenie emerytów rencistów uprawnienie do reprezentacji sądowej

Sąd Najwyższy rozpatrywał zagadnienie prawne przekazane przez Sąd Apelacyjny w Łodzi, dotyczące uprawnienia Stowarzyszenia Emerytów i Rencistów Poszkodowanych przez ZUS do działania przed sądami w imieniu lub na rzecz obywateli, w szczególności w sprawach o świadczenia z ubezpieczenia społecznego. Sprawa wyłoniła się w związku z odwołaniem od decyzji organu rentowego, które zostało wniesione przez Stowarzyszenie w imieniu Zofii S. Sąd pierwszej instancji zwrócił odwołanie, uznając, że Stowarzyszenie nie ma zdolności prawnej ani sądowej, a jego przedstawiciel nie jest pełnomocnikiem procesowym. Sąd Apelacyjny, choć zgodził się co do braku przesłanek dla pełnomocnika procesowego, dostrzegł potrzebę rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego, odwołując się do art. 465 KPC, który dopuszcza reprezentację przez przedstawicieli organizacji zrzeszających emerytów i rencistów. Sąd Najwyższy, analizując przepisy KPC, Konstytucji RP oraz ustawy Prawo o stowarzyszeniach, stwierdził, że pojęcie organizacji społecznej nie jest jednoznacznie zdefiniowane w prawie. Podzielił jednak stanowisko, że dążenie do ochrony interesu swoich członków przez stowarzyszenie może być podstawą do uznania go za organizację społeczną w rozumieniu przepisów, zwłaszcza gdy dotyczy to pewnej grupy społecznej. W ocenie Sądu Najwyższego, Stowarzyszenie Emerytów i Rencistów Poszkodowanych przez ZUS, działające na podstawie zarejestrowanego regulaminu, spełnia te kryteria, a jego cel działalności, obejmujący wszechstronną pomoc emerytom i rencistom, można uznać za realizujący interes społeczny w szerszym znaczeniu. W konsekwencji, Sąd Najwyższy podjął uchwałę stwierdzającą, że Stowarzyszenie jest organizacją uprawnioną do działania przed sądami w imieniu lub na rzecz obywateli.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający