Orzeczenie · 2017-12-13

III SA/Kr 1204/17Kara pieniężną za automaty hazardowe poza kasynem 63

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Miejsce

Kraków

Data

2017-12-13

NSAInneWysokawsa

gry hazardoweautomatykara pieniężnaspółka w organizacjireprezentacjaodpowiedzialnośćurządzanie gier

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę D.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej w wysokości [...] zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Organ I instancji ustalił, że skarżący, D.S., będący jedynym wspólnikiem i prezesem zarządu spółki w organizacji, faktycznie prowadził nielegalną działalność hazardową, wykorzystując automaty wstawione do lokalu przez tę spółkę. Skarżący zarzucił naruszenie szeregu przepisów Ordynacji podatkowej, ustawy o grach hazardowych oraz Kodeksu spółek handlowych, w tym zarzut podwójnego karania za ten sam czyn (postępowanie karne-skarbowe i administracyjne), brak wskazania przesłanek w uzasadnieniu decyzji, oparcie decyzji na niepełnym materiale dowodowym oraz błędną wykładnię przepisów dotyczących reprezentacji spółki w organizacji. Organ odwoławczy utrzymał decyzję w mocy, szczegółowo analizując zarzuty, w tym kwestię reprezentacji spółki w organizacji i odrębność postępowań administracyjnego i karnego-skarbowego, powołując się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, uznał ją za niezasadną. Sąd potwierdził prawidłowość ustaleń organów co do tego, że skarżący był faktycznym urządzającym gry na automatach, a spółka w organizacji była jedynie fasadą. Sąd odrzucił zarzut podwójnego karania, podkreślając administracyjny charakter kary pieniężnej i jej odrębność od sankcji karnej. Uznano również, że materiał dowodowy był wystarczający, a zarzuty procesowe nie miały wpływu na wynik sprawy. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Ustalenie, że osoba fizyczna może być uznana za podmiot urządzający gry hazardowe mimo formalnego działania spółki w organizacji, a także kwestia odrębności postępowań administracyjnych i karnych-skarbowych w kontekście zasady ne bis in idem.

Ograniczenia stosowania

Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji spółki w organizacji i braku jej rejestracji, co może ograniczać bezpośrednie zastosowanie w przypadkach legalnie działających spółek.

Zagadnienia prawne (3)

Czy osoba fizyczna, będąca jedynym wspólnikiem i prezesem zarządu spółki z o.o. w organizacji, która nie została zarejestrowana, może być uznana za podmiot urządzający gry hazardowe na automatach poza kasynem gry i ponosić z tego tytułu karę pieniężną?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, osoba fizyczna może być uznana za podmiot urządzający gry hazardowe, jeśli faktycznie podejmowała działania w tym zakresie, a utworzona przez nią spółka w organizacji stanowiła jedynie fasadę mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kluczowe są faktyczne działania osoby, a nie tylko formalny tytuł prawny do automatów czy lokalu. W sytuacji, gdy spółka w organizacji nie została zarejestrowana, a jedyny wspólnik i prezes zarządu podejmował czynności związane z eksploatacją automatów, można go uznać za faktycznego organizatora procederu.

Czy nałożenie kary pieniężnej w postępowaniu administracyjnym za urządzanie gier hazardowych poza kasynem gry stanowi naruszenie zasady ne bis in idem, jeśli toczy się również postępowanie karne-skarbowe za ten sam czyn?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, nałożenie kary pieniężnej w postępowaniu administracyjnym nie narusza zasady ne bis in idem, ponieważ kara ta ma charakter administracyjny, restytucyjny i prewencyjny, a nie represyjny, który jest cechą kary karnej (grzywny). Postępowania te są odrębne.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, które potwierdziło, że ustanowienie jednocześnie sankcji administracyjnej i karnej za ten sam czyn nie stoi w sprzeczności z konstytucyjnym zakazem ne bis in idem, gdyż państwo ma swobodę wyboru sankcji prawnych w celu ochrony interesu publicznego.

Czy organ administracji publicznej może samodzielnie ustalić charakter automatów do gier hazardowych i fakt urządzania gier poza kasynem, czy też wymaga to wcześniejszego rozstrzygnięcia przez Ministra Finansów lub opinię jednostki badającej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Organ administracji publicznej może samodzielnie ustalić charakter automatów i fakt urządzania gier hazardowych na podstawie dostępnych dowodów, w tym eksperymentów przeprowadzonych przez funkcjonariuszy celnych. Ustalenia te są niezależne od ewentualnych postępowań przed Ministrem Finansów czy opinii jednostek badających.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej jest odrębne od postępowań dotyczących charakteru automatu, a organy celne mają autonomiczne uprawnienia do poczynienia własnych ustaleń dowodowych. Przepisy dotyczące badań technicznych automatów stosuje się głównie do automatów już zarejestrowanych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Sąd oddalił skargę D.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, utrzymującą w mocy decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry.

Przepisy (24)

Główne

u.g.h. art. 89 § ust. 1 pkt 2

Ustawa o grach hazardowych

Podstawa wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Sąd uznał, że skarżący był podmiotem urządzającym gry w rozumieniu tego przepisu.

u.g.h. art. 89 § ust. 2 pkt 2

Ustawa o grach hazardowych

Określa wysokość kary pieniężnej. Sąd uznał, że skarżący był podmiotem urządzającym gry w rozumieniu tego przepisu.

Pomocnicze

o.p. art. 247 § § 1 pkt 4

Ordynacja podatkowa

Przepis dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, gdy sprawa była już poprzednio rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną. Nie miał zastosowania, gdyż zaskarżona decyzja nie była ostateczna, a postępowanie karne-skarbowe jest odrębne.

o.p. art. 210 § § 4

Ordynacja podatkowa

Dotyczy obowiązku wskazania w uzasadnieniu decyzji przesłanek, którymi kierował się organ. Zarzut naruszenia uznano za niezasadny w kontekście całości uzasadnienia.

o.p. art. 121

Ordynacja podatkowa

Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Zarzut naruszenia uznano za niezasadny.

o.p. art. 124

Ordynacja podatkowa

Obowiązek wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ. Zarzut naruszenia uznano za niezasadny.

o.p. art. 122

Ordynacja podatkowa

Obowiązek działania przez organy na podstawie przepisów prawa i dążenia do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zarzut naruszenia uznano za niezasadny.

o.p. art. 187

Ordynacja podatkowa

Obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Zarzut naruszenia uznano za niezasadny.

o.p. art. 180

Ordynacja podatkowa

Zasada dopuszczania dowodów, które mogą przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Zarzut niedopuszczenia dowodów uznano za niezasadny.

o.p. art. 2a

Ordynacja podatkowa

Zasada interpretacji przepisów na korzyść podatnika w przypadku wątpliwości. Zarzut naruszenia uznano za niezasadny.

u.g.h. art. 90 § ust. 1

Ustawa o grach hazardowych

Dotyczy kar pieniężnych. Zarzut naruszenia uznano za niezasadny.

K.s.h. art. 161 § § 1

Kodeks spółek handlowych

Powstanie spółki z o.o. w organizacji z chwilą zawarcia umowy.

K.s.h. art. 161 § § 2

Kodeks spółek handlowych

Zakaz reprezentacji jedynego wspólnika spółki jednoosobowej w organizacji.

K.s.h. art. 162

Kodeks spółek handlowych

Sytuacja jedynego wspólnika powołanego do pełnienia funkcji członka zarządu w spółce jednoosobowej w organizacji.

K.s.h. art. 163

Kodeks spółek handlowych

Dotyczy zarządu spółki jednoosobowej w organizacji.

K.s.h. art. 169 § § 1

Kodeks spółek handlowych

Rozwiązanie umowy spółki w przypadku niezgłoszenia zawiązania do sądu rejestrowego w terminie.

k.c. art. 58 § § 3

Kodeks cywilny

Częściowa nieważność czynności prawnej, gdy jej część jest sprzeczna z ustawą lub zasadami współżycia społecznego, a jej unieważnienie nie pociąga za sobą unieważnienia całości.

u.S.C. art. 32 § ust. 1 pkt 13

Ustawa o Służbie Celnej

Podstawa do przeprowadzenia eksperymentu (gry kontrolne) w celu ustalenia charakteru urządzeń.

p.u.s.a. art. 1

Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Określa zakres kognicji sądów administracyjnych.

p.p.s.a. art. 3 § § 1