III RC 73/19

Powódka, działając w imieniu małoletniego syna, domagała się zasądzenia alimentów w kwocie 1800 zł miesięcznie od ojca dziecka. Wskazywała na wysokie koszty utrzymania małoletniego, szacowane na blisko 3000 zł miesięcznie, przy swoich dochodach ok. 2883 zł. Pozwany, ojciec dziecka, uznał powództwo do kwoty 500 zł miesięcznie, twierdząc, że jego dochody jako nauczyciela wynoszą ok. 3883 zł, a dodatkowo dzierżawi ziemię. Sąd, po analizie zgromadzonych dowodów, w tym dokumentów finansowych i zeznań świadków, ustalił miesięczne koszty utrzymania małoletniego na około 1600 zł (nie licząc wydatków na wakacje, doposażenie pokoju itp.). Sąd ocenił, że możliwości zarobkowe pozwanego, obejmujące pracę nauczyciela i działalność rolniczą (dzierżawa ponad 36 ha ziemi), pozwalają na zasądzenie alimentów w kwocie 900 zł miesięcznie. Podkreślono, że bank ocenił pozytywnie zdolność kredytową pozwanego przy zaciąganiu pożyczki na przyczepę, a należności bankowe nie mogą wyprzedzać alimentów. Sąd uznał, że pozwany, nie mając nikogo na utrzymaniu poza dzieckiem i nie ponosząc kosztów wynajmu mieszkania, jest w stanie pokryć zasądzoną kwotę, nawet jeśli działalność rolnicza przynosiłaby straty. Zasądzona kwota 900 zł, przy partycypacji matki w wysokości ok. 700 zł, stanowi istotny udział w kosztach utrzymania dziecka. Żądanie zasądzenia alimentów za okres wsteczny od 1 stycznia 2018 roku zostało oddalone, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, które wymaga wykazania niezaspokojonych potrzeb lub zobowiązań zaciągniętych na ich pokrycie. W tej sprawie takich dowodów nie przedstawiono. Koszty procesu zostały wzajemnie zniesione, a rygor natychmiastowej wykonalności orzeczono na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc.

Zagadnienia prawne (2)