III PZP 6/24Ochrona przedemerytalna umowy na czas określony

Sąd Najwyższy rozstrzygnął zagadnienie prawne dotyczące zakresu stosowania art. 39 Kodeksu pracy, który chroni pracowników przed wypowiedzeniem umowy o pracę w okresie 4 lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego, pod warunkiem, że okres zatrudnienia umożliwia im uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Spór dotyczył tego, czy ochrona ta obejmuje również umowy o pracę na czas określony, których termin zakończenia przypada przed osiągnięciem przez pracownika wieku emerytalnego. Po analizie gramatycznej, celowościowej oraz orzecznictwa, Sąd Najwyższy w powiększonym składzie orzekł, że zakaz wypowiedzenia umowy o pracę z art. 39 k.p. dotyczy także umów zawartych na czas określony, nawet jeśli ich okres obowiązywania upływa przed osiągnięciem przez pracownika wieku emerytalnego. Sąd podkreślił, że kluczowe są wiek pracownika i możliwość uzyskania prawa do emerytury, a niekoniecznie moment jej faktycznego nabycia w trakcie trwania umowy terminowej. Rozstrzygnięcie to stanowiło odpowiedź na rozbieżności w dotychczasowym orzecznictwie.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający