III OSK 1645/25

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej M.J. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, które odrzuciło skargę skarżącego na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Bezczynność ta dotyczyła rozpatrzenia skargi na bezczynność Rady Miasta Lublin w zakresie podjęcia uchwały o wygaśnięciu mandatów radnych. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, argumentując, że postępowanie skargowe uregulowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądów administracyjnych, ponieważ nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Dodatkowo, sąd wskazał na brak wniesienia przez skarżącego ponaglenia, co jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. W skardze kasacyjnej skarżący podniósł zarzuty dotyczące naruszenia Konstytucji RP, Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz Karty Praw Podstawowych w związku z rzekomo wadliwym składem orzekającym sądu pierwszej instancji. Kwestionował również wykładnię przepisów p.p.s.a. i k.p.a. dotyczącą kontroli sądowej nad bezczynnością organu w postępowaniu skargowym oraz wymogu wniesienia ponaglenia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, w pierwszej kolejności odniósł się do zarzutów dotyczących składu sądu. Stwierdził, że badanie niezawisłości i bezstronności sędziego wymaga uwzględnienia zarówno okoliczności powołania, jak i postępowania po powołaniu, a także charakteru sprawy i sytuacji strony. W ocenie NSA, skarżący nie przedstawił wystarczającej argumentacji, aby podważyć niezawisłość i bezstronność sędziego, a samo powołanie na wniosek tzw. 'nowej KRS' nie jest wystarczającą podstawą do automatycznego zakwestionowania składu sądu. Odnosząc się do pozostałych zarzutów, NSA podkreślił sformalizowany charakter skargi kasacyjnej i konieczność precyzyjnego formułowania zarzutów. Stwierdził, że zarzuty naruszenia art. 174 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 227 k.p.a. są nietrafne, ponieważ przepisy te nie mogły być stosowane przez Sąd pierwszej instancji w sposób, który mógłby zostać przez niego naruszony. NSA potwierdził również prawidłowość stanowiska WSA co do braku właściwości sądów administracyjnych do kontroli bezczynności w postępowaniu skargowym z działu VIII k.p.a. oraz zasadność odrzucenia skargi z powodu niewniesienia ponaglenia. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający