III KZ 26/20

Sąd Najwyższy rozpatrywał zażalenie J.R. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Sądu Apelacyjnego w (...) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Wniosek dotyczył postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w G. w przedmiocie wyłączenia sędziów i przekazania sprawy do innego sądu. Sąd Apelacyjny uznał wniosek o wznowienie za niedopuszczalny z mocy ustawy, powołując się na przepisy k.p.k. dotyczące wznowienia postępowania. J.R. w swoim zażaleniu kwestionował zasadność zarządzenia, określając je jako 'fałszywe, bezprawne, nieuzasadnione' i naruszające Europejską Konwencję Praw Człowieka, a także krytykował sędziów. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne w stopniu oczywistym. Podkreślono, że zażalenie nie zawierało merytorycznej argumentacji. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że postępowanie w przedmiocie wyłączenia sędziów ma charakter incydentalny i nie stanowi 'postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem' w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k., a zatem nie może być wznawiane w trybie nadzwyczajnej instytucji procesowej. Wznowienie postępowania karnego służy kontroli prawomocnych orzeczeń kończących postępowanie i rozstrzygających o odpowiedzialności karnej. Choć przepisy o wznowieniu mogą dotyczyć niektórych postępowań ubocznych, to w tym przypadku, ze względu na charakter postępowania o wyłączenie sędziów, wniosek o wznowienie był niedopuszczalny. W związku z tym Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający