III KO 2/21

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanego J.Ś. o wznowienie postępowania karnego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 31 stycznia 2019 r. (sygn. akt II AKa (...)). Skazany jako jedyną podstawę wznowienia wskazał popełnienie przestępstwa przez świadka, który jego zdaniem został zmuszony do składania fałszywych zeznań. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., postanowił odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. Uzasadnienie wskazuje, że przepis ten pozwala na odmowę przyjęcia wniosku bez wzywania do usunięcia braków formalnych, gdy jego oczywista bezzasadność wynika z treści. Sąd przypomniał, że podstawy wznowienia postępowania karnego są ściśle określone w art. 540 k.p.k. i dotyczą najpoważniejszych okoliczności, takich jak stwierdzenie prawomocnym wyrokiem popełnienia przestępstwa w związku z pierwotnym postępowaniem, ujawnienie nowych dowodów świadczących o niepopełnieniu czynu, czy uchylenie przepisu konstytucyjnego przez Trybunał Konstytucyjny. Sąd podkreślił, że twierdzenie o potencjalnie fałszywych zeznaniach nie jest wystarczającą podstawą do wznowienia postępowania, jeśli nie zostało poparte prawomocnym wyrokiem stwierdzającym popełnienie przestępstwa w związku z wydaniem wyroku.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający