III KO 181/25

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał inicjatywę przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażoną w postanowieniu Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie. Sprawa wywołana została zażaleniem Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie na postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie o umorzeniu śledztwa. Śledztwo dotyczyło przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków służbowych przez pracownika Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia. Sąd wnioskujący o przekazanie argumentował, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przeniesienia sprawy do innego sądu, ponieważ brak jest warunków do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania zażalenia, gdy pokrzywdzonym jest sąd właściwy miejscowo do rozpoznania tego zażalenia, a zawiadomienie o przestępstwie dotyczyło pracownika tegoż sądu. Sąd Najwyższy uznał, że wystąpienie sądu rejonowego jest zasadne. Podkreślono, że fakt, iż sprawa dotyczy interesów sądu występującego oraz jego pracownika, może budzić wątpliwości co do możliwości obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, zgodnie z art. 31 k.p.k. Istnieje uzasadniona obawa co do zewnętrznej bezstronności sądu, gdy reprezentantem Skarbu Państwa jest prezes tego samego sądu, przed którym toczy się postępowanie odwoławcze w sprawie dotyczącej pracownika tego sądu. W związku z tym Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu w Oświęcimiu.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający