III KK 626/24

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego A.S. od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Wadowicach. Skazany został uznany za winnego posiadania amunicji bez zezwolenia (art. 263 § 2 k.k.), znęcania się psychicznego i fizycznego nad żoną oraz córkami (art. 207 § 1 k.k.), a także doprowadzenia małoletniej córki do innej czynności seksualnej (art. 200 § 1 k.k.). Wymierzono mu kary jednostkowe, które połączono w karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a także orzeczono środki karne w postaci nakazu opuszczenia lokalu i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonych. Obrońca w kasacji zarzucił sądom obu instancji rażące naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 4, 7 i 74 § 1 k.p.k., poprzez dowolną ocenę dowodów, ignorowanie wyjaśnień oskarżonego, bezkrytyczne podejście do zeznań pokrzywdzonych i świadków, a także nierzetelną kontrolę apelacyjną. Wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Wskazał, że zarzuty naruszenia przepisów procesowych nie spełniają wymogów formalnych, gdyż nie wskazano konkretnych przepisów ani nie wykazano ich rażącego naruszenia mającego istotny wpływ na treść orzeczenia. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 k.p.k., Sąd Najwyższy podkreślił, że w postępowaniu kasacyjnym zarzut ten może być skutecznie podniesiony tylko w sytuacji, gdy sąd odwoławczy prowadził własne postępowanie dowodowe lub odmiennie ocenił dowody. W niniejszej sprawie sąd odwoławczy dokonał kontroli orzeczenia sądu pierwszej instancji, a jego uzasadnienie odnosiło się do kluczowych zarzutów apelacji. Sąd Najwyższy stwierdził, że kontrola odwoławcza była rzetelna i spełniała wymogi art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasację i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający