Orzeczenie · 2026-01-28

III KK 390/25Umorzenie postępowania lekarz przeciw woli pacjenta

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2026-01-28
SNKarneodpowiedzialność karna lekarzyWysokanajwyższy
autonomia pacjentaprawo do odmowy leczeniaetyka lekarskaznikoma społeczna szkodliwośćstan wyższej koniecznościprawo pacjentaKarta Praw Podstawowych UEEuropejska Konwencja Praw CzłowiekaSąd Najwyższykasacja

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez pełnomocnika oskarżyciela subsydiarnego od wyroku Sądu Okręgowego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego umarzający postępowanie wobec lekarza J.C. z powodu znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu polegającego na przetoczeniu krwi pacjentowi wbrew jego woli. Oskarżyciel zarzucał rażące naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym naruszenie praw podstawowych pacjenta. Sąd Najwyższy oddalił kasację, stwierdzając, że zarzuty naruszenia prawa materialnego były bezzasadne, a zarzuty naruszenia prawa procesowego nie zasługiwały na uwzględnienie. Sąd podkreślił, że zgodnie z polskim prawem i orzecznictwem, pacjent ma prawo odmówić zgody na świadczenia zdrowotne, nawet ratujące życie, a lekarz nie może ich wykonać wbrew wyraźnemu sprzeciwowi. W tej konkretnej sprawie, mimo że czyn lekarza był bezprawny, sądy uznały jego społeczną szkodliwość za znikomą ze względu na okoliczności, w jakich podjął decyzję (konflikt wartości, brak alternatywy, szybkie tempo zdarzeń, znikomy stopień zawinienia), co uzasadniało umorzenie postępowania. Sąd Najwyższy zaznaczył, że umorzenie postępowania nie wyklucza innych form odpowiedzialności, takich jak cywilna czy zawodowa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Uzasadnienie prymatu autonomii pacjenta nad obowiązkiem ratowania życia w sytuacji świadomego sprzeciwu, a także ocena znikomej społecznej szkodliwości czynu lekarza w specyficznych okolicznościach.

Ograniczenia stosowania

Każda sprawa oceniana indywidualnie; umorzenie postępowania nie wyklucza odpowiedzialności cywilnej lub zawodowej.

Zagadnienia prawne (4)

Czy przetoczenie krwi pacjentowi wbrew jego wyraźnemu sprzeciwowi, nawet w sytuacji zagrożenia życia, może być uznane za czyn o znikomym stopniu społecznej szkodliwości?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, w konkretnych okolicznościach, gdy lekarz działał w celu ratowania życia, a stopień jego zawinienia był znikomy, a także z uwagi na prymat autonomii pacjenta nad obowiązkiem ratowania życia w sytuacji świadomego sprzeciwu, postępowanie można umorzyć z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że choć czyn lekarza był bezprawny, to jego społeczna szkodliwość była znikoma ze względu na okoliczności (konflikt wartości, brak alternatywy, szybkie tempo zdarzeń, znikomy stopień zawinienia) oraz prymat prawa pacjenta do samostanowienia. Umorzenie postępowania nie wyklucza innych form odpowiedzialności.

Czy lekarz może zostać pociągnięty do odpowiedzialności karnej za przetoczenie krwi pacjentowi wbrew jego woli, jeśli działał w celu ratowania życia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, czyn jest bezprawny i zawiniony, ale brak jest potrzeby wymierzenia kary, jeśli stopień społecznej szkodliwości jest znikomy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że umorzenie postępowania z powodu znikomej społecznej szkodliwości nie oznacza, że czyn nie był bezprawny ani że wina była wyłączona. Oznacza jedynie, że cele kary nie uzasadniają pociągnięcia sprawcy do odpowiedzialności karnej w danym przypadku.

Jaka jest hierarchia dóbr prawnych w przypadku kolizji między prawem pacjenta do samostanowienia a obowiązkiem lekarza ratowania życia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

W sytuacji świadomego i wyraźnego sprzeciwu pacjenta, prawo do samostanowienia pacjenta ma prymat nad obowiązkiem lekarza ratowania życia.

Uzasadnienie

Sąd odwołał się do art. 16 ustawy o prawach pacjenta, który przewiduje prawo pacjenta do odmowy zgody na świadczenia zdrowotne, co oznacza prymat prawa pacjenta do samostanowienia.

Czy naruszenie praw podstawowych pacjenta, w tym prawa do integralności cielesnej, zawsze wyklucza uznanie czynu za znikomie szkodliwy społecznie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, ocena społecznej szkodliwości jest kompleksowa i uwzględnia nie tylko abstrakcyjny charakter naruszonych dóbr, ale także realne skutki czynu oraz stopień zawinienia sprawcy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że ocena społecznej szkodliwości uwzględnia realne skutki dla pokrzywdzonego oraz okoliczności działania sprawcy, co może prowadzić do uznania czynu za znikomie szkodliwy, nawet jeśli narusza prawa podstawowe.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Oskarżony J.C.

Strony

NazwaTypRola
J.C.osoba_fizycznaoskarżony
E.R.osoba_fizycznapokrzywdzony/oskarżyciel subsydiarny
W.K.osoba_fizycznaoskarżony
W.M.osoba_fizycznaoskarżony
A.Ś.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (13)

Główne

k.k. art. 192 § 1

Kodeks karny

Dotyczy czynu polegającego na poddaniu człowieka zabiegowi leczniczemu lub badaniu bez jego zgody.

k.k. art. 194

Kodeks karny

Dotyczy czynu polegającego na ograniczeniu człowieka w przysługujących mu prawach ze względu na jego przynależność wyznaniową lub bezwyznaniowość.

k.k. art. 115 § 2

Kodeks karny

Określa kryteria oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu.

u.p.p. art. 16

Ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

Prawo pacjenta do odmowy wyrażenia zgody na określone świadczenia zdrowotne.

Pomocnicze

k.p.k. art. 414 § 1

Kodeks postępowania karnego

Umorzenie postępowania w przypadku znikomego stopnia społecznej szkodliwości.

k.p.k. art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

Okoliczności wyłączające ściganie, w tym znikomy stopień społecznej szkodliwości.

k.p.k. art. 433 § 2

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek sądu odwoławczego do zbadania każdego zarzutu apelacji.

k.p.k. art. 457 § 3

Kodeks postępowania karnego

Obowiązek sądu odwoławczego do ustosunkowania się do zarzutów apelacji.

u.p.p. art. 19

Ustawa o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta

Możliwość przeprowadzania zabiegów ratujących życie wobec pacjenta niekompetentnego w przypadku braku zgody lub sprzeciwu.

Konstytucja RP art. 41 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prawo do ochrony zdrowia.

KEL art. 2

Kodeks Etyki Lekarskiej

Obowiązek ochrony życia i zdrowia.

k.k. art. 26 § 1

Kodeks karny

Stan wyższej konieczności.

k.k. art. 1 § 2

Kodeks karny

Zasada ultima ratio.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prymat prawa pacjenta do samostanowienia nad obowiązkiem lekarza ratowania życia w sytuacji świadomego sprzeciwu. • Znikomy stopień społecznej szkodliwości czynu lekarza ze względu na okoliczności sprawy (konflikt wartości, brak alternatywy, szybkie tempo zdarzeń, znikomy stopień zawinienia). • Brak potrzeby penalizacji czynu z uwagi na zasadę ultima ratio.

Odrzucone argumenty

Naruszenie przez Sąd Okręgowy standardów kontroli odwoławczej (art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k.) poprzez nierzetelne zbadanie zarzutów apelacji. • Naruszenie prawa materialnego, w tym art. 115 § 2 k.k. i przepisów dotyczących praw pacjenta i praw człowieka. • Niewłaściwa ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu, który naruszał prawa podstawowe pacjenta.

Godne uwagi sformułowania

prymat prawa pacjenta do samostanowienia nad obowiązkiem ratowania jego zdrowia lub życia przez lekarza • społecznie tolerowane i nie wymagało zastosowania środków karnoprawnych • prawo karne jako ultima ratio

Skład orzekający

Włodzimierz Wróbel

przewodniczący-sprawozdawca

Tomasz Artymiuk

członek

Marek Pietruszyński

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie prymatu autonomii pacjenta nad obowiązkiem ratowania życia w sytuacji świadomego sprzeciwu, a także ocena znikomej społecznej szkodliwości czynu lekarza w specyficznych okolicznościach."

Ograniczenia: Każda sprawa oceniana indywidualnie; umorzenie postępowania nie wyklucza odpowiedzialności cywilnej lub zawodowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy fundamentalnego konfliktu między prawem pacjenta do samostanowienia a obowiązkiem lekarza ratowania życia, z silnym wymiarem etycznym i prawnym, a także odwołuje się do praw człowieka.

“Czy lekarz może odmówić ratowania życia pacjenta, jeśli ten się sprzeciwi? Sąd Najwyższy rozstrzyga dylemat autonomii pacjenta.”

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst