III KK 142/26

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść skazanego D.Ś., który został skazany przez Sąd Rejonowy w Myśliborzu za popełnienie przestępstwa z art. 244 k.k. (jazda pojazdem mimo orzeczonego zakazu). Sąd pierwszej instancji, uwzględniając wniosek o skazanie bez rozprawy, wymierzył skazanemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na rok, a także orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, wskazując, że warunkowe zawieszenie kary było niedopuszczalne, ponieważ skazany D.Ś. był już wcześniej prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania (wyrok z dnia 11 października 2023 r., sygn. akt II K 265/23), a nadto pozostawał w okresie próby. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, podzielając stanowisko Prokuratora Generalnego. Stwierdzono, że sąd pierwszej instancji dopuścił się rażącego naruszenia art. 69 § 1 k.k., ponieważ warunek braku uprzedniego skazania na karę pozbawienia wolności nie został spełniony. Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą, przepis ten obejmuje zarówno skazanie na karę bezwarunkowego pozbawienia wolności, jak i na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Myśliborzu do ponownego rozpoznania, nakazując ponowną, wnikliwą kontrolę wniosku prokuratora.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający