III FSK 581/24

III FSK 581/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-11-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-05-17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Wojciech Stachurski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Go 7/24 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 2024-03-07
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 157 par 1 i par 2, art. 166, art. 204 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 26 listopada 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. w Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Go 7/24 w sprawie ze skargi A. w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia 7 września 2023 r., nr SKO-4989/647-P/23 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. postanawia uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 sierpnia 2025 r., III FSK 581/24, co do zwrotu kosztów postępowania i zasądzić od A. w Z. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze kwotę 5.400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 21 sierpnia 2025 r., III FSK 581/24, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. w Z. (dalej: ,,Spółka"), od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 7 marca 2024 r., I SA/Go 7/24, w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z 7 września 2023 r., nr SKO-4989/647-P/23, w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r.
Pismem z 30 października 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Zielonej Górze złożyło wniosek o uzupełnienie wyroku, poprzez orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego, w związku z wnioskiem pełnomocnika organu zawartym w odpowiedzi na skargę kasacyjną Spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie art. 157 § 2 p.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 166 p.p.s.a., do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z kolei zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższe regulacje znajdują odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie natomiast z art. 204 pkt 1 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Stosownie do treści art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W tej sprawie, odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 sierpnia 2025 r., III FSK 581/24, z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi organu 25 października 2025 r., zatem wniosek z 30 października 2025 r. o uzupełnienie wyroku został wniesiony w terminie.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik organu, stosownie do treści art. 179 p.p.s.a., wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie 14 dni od jej doręczenia. W odpowiedzi na skargę kasacyjną zawarty został wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Wobec oddalenia skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 204 pkt 1 p.p.s.a. organowi przysługuje od strony skarżącej kasacyjnie zwrot kosztów postępowania. W tym przypadku na koszty te składa się wynagrodzenie pełnomocnika organu - radcy prawnego. Stawki wynagrodzenia radcy prawnego określone zostały w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935). Biorąc pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia w rozpoznanej sprawie (861.344 zł), za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną przez tego samego radcę prawnego, który brał udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (co wynika z protokołu rozprawy k. 56), przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej, o której mowa w § 2 pkt 7 rozporządzenia, czyli 5.400 zł (50% x 10.800 zł).
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 204 § 1, art. 205 § 2, a także § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust.1 pkt 1 lit. a i § 2 pkt 7 cyt. rozporządzenia, należało zasądzić od skarżącej Agencji Mienia Wojskowego na rzecz organu kwotę 5.400 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 2 i § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.