Orzeczenie · 2026-01-14

III FSK 307/25Oddalenie skargi kasacyjnej opłata targowa

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2026-01-14

NSAPodatkoweŚredniansa

opłata targowapodatki lokalnestawka opłatycharakter prawnywykładnia przepisówzasada równościNSAskarga kasacyjnasamorząd

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez C. sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który oddalił skargę spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie opłaty targowej. Spółka zarzucała naruszenie przepisów postępowania, w tym wadliwe uzasadnienie wyroku, oraz naruszenie przepisów prawa materialnego. Kluczowym zarzutem było błędne uznanie, że maksymalna stawka dzienna opłaty targowej ma charakter przedmiotowy (dotyczy stanowiska), a nie podmiotowy (dotyczy podatnika), co według spółki prowadziło do naruszenia zasady równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP) oraz przepisów dotyczących ustalania danin publicznych (art. 217 i 168 Konstytucji RP). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał, że maksymalna stawka opłaty targowej, zgodnie z art. 19 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ma charakter przedmiotowy i odnosi się do czynności sprzedaży na targowisku, a nie do konkretnego podatnika. Sąd podkreślił, że kompetencja rady gminy do ustalania stawek opłat, w tym różnicowania ich wysokości, jest przejawem polityki podatkowej gminy i nie narusza zasady równości. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów proceduralnych, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a., uznając uzasadnienie wyroku WSA za wystarczające.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Interpretacja charakteru maksymalnej stawki opłaty targowej jako przedmiotowej oraz zasady równości wobec prawa w kontekście różnicowania stawek opłat lokalnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji opłaty targowej i jej maksymalnej stawki dziennej; interpretacja zasady równości może być szersza, ale kontekst jest specyficzny.

Zagadnienia prawne (5)

Jaki jest charakter maksymalnej dziennej stawki opłaty targowej – przedmiotowy czy podmiotowy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Maksymalna stawka dzienna opłaty targowej ma charakter przedmiotowy i odnosi się do czynności sprzedaży na targowisku, a nie do konkretnego podatnika.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w tym definicja targowiska i zasady ustalania opłaty, wskazują na przedmiotowy charakter stawki, związany z dokonywaniem sprzedaży na targowisku, a nie z osobą podatnika.

Czy przedmiotowe ujęcie maksymalnej stawki opłaty targowej narusza zasadę równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przedmiotowe ujęcie maksymalnej stawki opłaty targowej nie narusza zasady równości wobec prawa.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że swoboda rady gminy w ustalaniu i różnicowaniu stawek opłat, w granicach ustawowych, jest przejawem polityki podatkowej gminy i nie prowadzi do naruszenia zasady równości, gdyż wynika z kompetencji ustawowej i przedmiotu opłaty.

Czy uchwała rady gminy wprowadzająca opłatę targową i określająca jej stawki narusza przepisy art. 217 i 168 Konstytucji RP?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, uchwała nie narusza wskazanych przepisów Konstytucji RP.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że uchwała rady gminy nie pozostaje w sprzeczności z regulacjami ustawowymi dotyczącymi ustalania danin publicznych.

Czy w sprawie zachodzi konieczność rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych co do przepisów prawa podatkowego na korzyść podatnika (zasada in dubio pro tributario)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, w sprawie nie zachodzi konieczność zastosowania zasady in dubio pro tributario.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wykładnia przepisów prawa podatkowego w tej sprawie jest jednoznaczna i nie wymaga stosowania zasady in dubio pro tributario, która ma zastosowanie tylko wtedy, gdy interpretacja nie daje zadowalających rezultatów.

Czy uzasadnienie wyroku WSA było niewłaściwe i niepełne (art. 141 § 4 p.p.s.a.)?

Odpowiedź sądu

Nie, uzasadnienie wyroku WSA było prawidłowe.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że uzasadnienie wyroku WSA zawiera wszystkie wymagane elementy, przedstawia stan sprawy, zarzuty, podstawę prawną i jej wyjaśnienie, co pozwala na kontrolę instancyjną.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną C. sp. z o.o. od wyroku WSA w Gdańsku.

Przepisy (17)

Główne

u.p.o.l. art. 19 § pkt 1 lit. a

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

Rada gminy określa zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek opłat, z tym że stawka opłaty targowej nie może przekroczyć dziennie określonej kwoty.

u.p.o.l. art. 15 § ust. 1

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

Opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach.

O.p. art. 2a

Ustawa - Ordynacja podatkowa

Zasada in dubio pro tributario.

Konstytucja RP art. 32

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada równości wobec prawa.

Konstytucja RP art. 217

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 168

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Pomocnicze

u.p.o.l. art. 20 § ust. 1-2

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

Obwieszczenie Ministra Finansów w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych na rok 2023 art. 3 § pkt 3

u.p.o.l. art. 15 § ust. 2

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

Definicja legalna targowiska.

u.p.o.l. art. 15 § ust. 2b

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych

Sytuacje, gdzie sprzedaż nie podlega opłacie targowej.

p.p. art. 11

Ustawa - Prawo przedsiębiorców

p.p.s.a. art. 141 § § 4