III FSK 229/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła łącznego zobowiązania pieniężnego za 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) z 14 lutego 2024 r., uznając, że organ ten nie mógł uchylić decyzji organu pierwszej instancji i umorzyć postępowania podatkowego, ponieważ decyzja SKO z 31 stycznia 2024 r. stwierdzająca nieważność poprzedniej decyzji (z 21 lipca 2023 r.) nie miała jeszcze waloru ostateczności. WSA podkreślił, że organ powinien najpierw zapewnić ostateczność decyzji stwierdzającej nieważność, a dopiero potem rozważać relacje między decyzjami wymiarowymi. Dodatkowo WSA wskazał na uchylenie przez inny skład tego samego sądu decyzji SKO z 16 kwietnia 2024 r. i 31 stycznia 2024 r. jako niezgodnych z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną SKO, uznał ją za zasadną. NSA stwierdził, że WSA błędnie zinterpretował przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności art. 212 O.p., który stanowi o związaniu organu własną decyzją od chwili jej doręczenia. NSA podkreślił, że SKO było związane swoją decyzją z 31 stycznia 2024 r. stwierdzającą nieważność decyzji z 21 lipca 2023 r. (która wygaszała decyzję z 3 stycznia 2022 r. ustalającą zobowiązanie podatkowe). Organ prowadzący postępowanie musiał uwzględnić skutki prawne tej decyzji, nawet jeśli nie była ostateczna, ponieważ w obrocie prawnym nie mogły funkcjonować dwie decyzje opodatkowujące tę samą nieruchomość. W konsekwencji NSA uchylił wyrok WSA i oddalił skargę podatników, zasądzając zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja zasady związania organu własną decyzją, nawet nieostateczną, w kontekście postępowania podatkowego i unikania sprzecznych rozstrzygnięć.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ sam stwierdza nieważność swojej wcześniejszej decyzji, a następnie musi rozpoznać odwołanie dotyczące pierwotnego rozstrzygnięcia.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ odwoławczy, wydając decyzję w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego, może uchylić decyzję organu pierwszej instancji i umorzyć postępowanie podatkowe, jeśli decyzja stwierdzająca nieważność poprzedniego rozstrzygnięcia nie jest jeszcze ostateczna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy jest związany swoją decyzją stwierdzającą nieważność poprzedniego rozstrzygnięcia, nawet jeśli nie jest ona jeszcze ostateczna, i musi uwzględnić jej skutki prawne w dalszym postępowaniu.
Uzasadnienie
NSA uznał, że organ podatkowy jest związany swoją decyzją od chwili jej doręczenia (art. 212 O.p.), co oznacza, że musi uwzględniać jej skutki prawne, nawet jeśli nie jest ona ostateczna. W sytuacji, gdy w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja stwierdzająca nieważność poprzedniego rozstrzygnięcia, organ musi ją uwzględnić, aby uniknąć sprzeczności w rozstrzygnięciach dotyczących tej samej materii.
Czy błędne powołanie podstawy prawnej (art. 247 § 1 pkt 4 O.p. zamiast art. 208 § 1 O.p.) przez organ odwoławczy stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy?
Odpowiedź sądu
Nie, w tym konkretnym przypadku nie miało to istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ organ działał na podstawie obowiązujących przepisów prawa, a kluczowe było związanie organu własną decyzją stwierdzającą nieważność.
Uzasadnienie
NSA uznał, że chociaż organ błędnie powołał przepis dotyczący stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej zamiast przepisu o umorzeniu postępowania, to nie miało to istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż organ działał w oparciu o obowiązujące przepisy i był związany swoją wcześniejszą decyzją.
Przepisy (23)
Główne
p.p.s.a. art. 173 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 188
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 203 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
O.p. art. 212
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 170
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 171
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 120
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 121 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 128
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 211
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 212
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
O.p. art. 247 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 208 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 247 § § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 248 § § 3
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 240 § § 1 pkt 7
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy był związany swoją decyzją z 31 stycznia 2024 r. stwierdzającą nieważność decyzji z 21 lipca 2023 r., nawet jeśli decyzja ta nie była ostateczna. • W obrocie prawnym nie mogły funkcjonować dwie decyzje opodatkowujące tę samą nieruchomość. • WSA błędnie zinterpretował przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności art. 212 O.p., pomijając związanie organu własną decyzją.
Odrzucone argumenty
WSA uznał, że brak ostateczności decyzji stwierdzającej nieważność poprzedniego rozstrzygnięcia uniemożliwia organowi odwoławczemu uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania podatkowego.
Godne uwagi sformułowania
organ był zatem zobligowany wziąć decyzję tę pod uwagę rozpoznając odwołanie od decyzji wymiarowej z 2023 r. • w obrocie prawnym nie mogły występować dwie decyzje opodatkowujące tę samą nieruchomość.
Skład orzekający
Agnieszka Olesińska
sprawozdawca
Paweł Borszowski
członek
Stanisław Bogucki
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady związania organu własną decyzją, nawet nieostateczną, w kontekście postępowania podatkowego i unikania sprzecznych rozstrzygnięć."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ sam stwierdza nieważność swojej wcześniejszej decyzji, a następnie musi rozpoznać odwołanie dotyczące pierwotnego rozstrzygnięcia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej zasady procesowej w prawie podatkowym – związania organu własną decyzją. Pokazuje, jak kluczowe jest prawidłowe rozumienie etapów postępowania i skutków prawnych decyzji, nawet tych nieostatecznych.
“Organ podatkowy związany własną decyzją, nawet nieostateczną – kluczowa zasada w prawie podatkowym.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.