III FSK 181/24

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną T.N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wcześniej oddalił skargę skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Sprawa dotyczyła zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2013 r. Organy administracji stwierdziły, że skarżący nie dotrzymał terminów płatności trzech kolejnych rat, co zgodnie z art. 259 § 1a Ordynacji podatkowej spowodowało wygaśnięcie decyzji o rozłożeniu zaległości na raty. Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił to stanowisko. Skarżący w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie art. 33 § 2 pkt 6 lit. b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, twierdząc, że organ egzekucyjny pominął decyzję o rozłożeniu na raty i nie uwzględnił terminowego regulowania rat. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej i nie stwierdzając nieważności postępowania, uznał, że zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego jest niezasadny. Sąd podkreślił, że brak wymagalności obowiązku w związku z rozłożeniem na raty jest okolicznością faktyczną, a przepis art. 33 § 2 pkt 6 lit. b u.p.e.a. nie reguluje sposobu jej ustalania. Ponieważ skarżący nie zakwestionował ustaleń stanu faktycznego dokonanych przez organy administracyjne, NSA przyjął je za podstawę orzekania. Stwierdzono, że nieterminowa wpłata II, III i IV raty spowodowała wygaśnięcie decyzji o rozłożeniu na raty z mocy prawa, co skutkowało wymagalnością niezapłaconego podatku i możliwością jego egzekwowania. W konsekwencji, skarga kasacyjna została oddalona, a skarżący obciążony kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający