III FSK 1096/24

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną W. I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który utrzymał w mocy postanowienie o nałożeniu na skarżącego kary porządkowej. Kara ta została nałożona przez organ I instancji za bezzasadną odmowę udostępnienia budynku mieszkalnego do oględzin, które były niezbędne do ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości i rolnym za rok 2022. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało karę w mocy, uznając spełnienie przesłanek z Ordynacji podatkowej. Skarżący w skardze kasacyjnej zarzucił naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 262 § 1 pkt 2 o.p., argumentując, że oględziny były zbędne z uwagi na posiadaną przez organ wiedzę z poprzednich postępowań oraz że ingerencja naruszała konstytucyjne prawo do nienaruszalności mieszkania (art. 50 Konstytucji RP) i prawo do ochrony z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (art. 8 EKPC). Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd podkreślił, że obowiązek udostępnienia nieruchomości do oględzin wynika z art. 155 § 1 w zw. z art. 198 § 1 o.p. i służy dokładnemu wyjaśnieniu stanu faktycznego dla każdego roku podatkowego. Sąd uznał, że prawo do nienaruszalności mieszkania nie jest prawem bezwzględnym i może być ograniczone na podstawie ustawy (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP), jeśli jest to konieczne dla realizacji celów prawnych, takich jak prawidłowe ustalenie zobowiązania podatkowego. NSA stwierdził, że skarżący nie wykazał istnienia uzasadnionych przeszkód w udostępnieniu nieruchomości, a jego argumentacja o posiadanej przez organ wiedzy nie zwalniała z obowiązku współpracy. Sąd uznał, że kara porządkowa została nałożona prawidłowo, a zaskarżony wyrok WSA jest zgodny z prawem.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający