III CO 18/07Odmowa oznaczenia sądu właściwego do próby ugodowej
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o zawezwanie do próby ugodowej, zainicjowanej przez V. Spółkę Akcyjną przeciwko I. Limited w M. Sąd Rejonowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego w trybie art. 45 k.p.c. o wskazanie właściwego miejscowo sądu. Sąd Najwyższy uznał jednak, że wniosek podlega oddaleniu. Wskazał, że jurysdykcja krajowa sądów polskich w tej sprawie opiera się na art. 1103 pkt 3 k.p.c., który stanowi, że wykonanie umowy ma nastąpić w Polsce. Ponadto, zgodnie z art. 34 k.p.c., powództwo o wykonanie umowy można wytoczyć przed sądem miejsca jej wykonania. Sąd Najwyższy przywołał swoje wcześniejsze postanowienie z dnia 8 listopada 1991 r. (II CO 16/91), zgodnie z którym pojęcie „miejsca wykonania umowy” przy świadczeniach pieniężnych należy rozumieć jako miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela. W związku z tym, skoro wnioskodawca miał roszczenie do pozwanego o zwrot świadczenia pieniężnego, istniała możliwość ustalenia sądu właściwego bez potrzeby interwencji Sądu Najwyższego. W konsekwencji, wniosek został oddalony na podstawie art. 45 a contrario k.p.c.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalanie właściwości sądu w sprawach międzynarodowych, interpretacja miejsca wykonania umowy przy świadczeniach pieniężnych.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku potrzeby oznaczenia sądu przez SN, gdy właściwość jest już możliwa do ustalenia na podstawie przepisów proceduralnych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy w sytuacji, gdy przepisy k.p.c. pozwalają na ustalenie właściwości sądu polskiego, Sąd Najwyższy powinien oznaczyć sąd właściwy w trybie art. 45 k.p.c. na wniosek sądu niższej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy nie powinien oznaczać sądu właściwego, jeśli przepisy k.p.c. umożliwiają ustalenie tej właściwości.
Uzasadnienie
Potrzeba oznaczenia sądu właściwego przez Sąd Najwyższy powstaje tylko wtedy, gdy nie można ustalić właściwości sądu na podstawie przepisów kodeksu. Wystarczy istnienie jakiejkolwiek normy statuującej właściwość sądu polskiego, np. art. 34 k.p.c. dotyczący miejsca wykonania umowy.
Jak należy interpretować pojęcie „miejsca wykonania umowy” w kontekście roszczeń pieniężnych przy ustalaniu właściwości sądu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Przy świadczeniach pieniężnych „miejsce wykonania umowy” należy zasadniczo rozumieć jako miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na swoje wcześniejsze orzecznictwo (postanowienie z dnia 8 listopada 1991 r., II CO 16/91), wskazując, że przy dochodzeniu roszczeń o spełnienie świadczenia pieniężnego, zgodnie z art. 454 § 1 i 2 k.c., miejscem wykonania umowy jest zasadniczo miejsce zamieszkania lub siedziba wierzyciela.
Rozstrzygnięcie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| V. S.A. | spółka | wnioskodawca |
| I. limited w M. | spółka | przeciwnik wnioskodawcy |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 45
Kodeks postępowania cywilnego
Potrzeba oznaczenia sądu właściwego przez Sąd Najwyższy powstaje tylko wtedy, gdy nie można ustalić właściwości sądu na podstawie przepisów kodeksu. Wystarczy istnienie jakiejkolwiek normy statuującej właściwość sądu polskiego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 1103 § pkt 3
Kodeks postępowania cywilnego
Jurysdykcja krajowa sądów polskich opiera się na okoliczności, że wykonanie umowy zawartej pomiędzy stronami ma nastąpić w Polsce.
k.p.c. art. 34 § zd. pierwsze
Kodeks postępowania cywilnego
Powództwo o ustalenie istnienia umowy, o jej wykonanie, rozwiązanie lub unieważnienie, jak też o odszkodowanie z powodu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy wytoczyć można przed sąd miejsca jej wykonania.
k.c. art. 454 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
Pojęcie „miejsca wykonania umowy”, przy dochodzeniu roszczeń o spełnienie świadczenia pieniężnego, należy zasadniczo rozumieć jako miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Możliwość ustalenia właściwości sądu polskiego na podstawie przepisów k.p.c. i k.c. wyklucza potrzebę oznaczenia sądu przez Sąd Najwyższy.
Godne uwagi sformułowania
Potrzeba oznaczenia sądu właściwego nie istnieje, albowiem zgodnie z art. 45 k.c. powstaje ona jedynie wówczas, gdy nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości sądu „w myśl przepisów kodeksu”. • Wystarczające jest zatem obowiązywanie jakiejkolwiek normy mogącej (nawet nie w sposób bezwzględny) statuować właściwość miejscową sądu polskiego. • pojęcie „miejsca wykonania umowy”, przy dochodzeniu roszczeń o spełnienie świadczenia pieniężnego, należy zasadniczo rozumieć jako miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela.
Skład orzekający
Teresa Bielska-Sobkowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie właściwości sądu w sprawach międzynarodowych, interpretacja miejsca wykonania umowy przy świadczeniach pieniężnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku potrzeby oznaczenia sądu przez SN, gdy właściwość jest już możliwa do ustalenia na podstawie przepisów proceduralnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy Sąd Najwyższy nie musi wskazywać sądu? Kluczowa interpretacja właściwości miejscowej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.