III CA 580/21

Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi wyrokiem z dnia 18 września 2020 roku oddalił powództwo Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego przeciwko E. D. o zapłatę, uznając roszczenie za przedawnione. Powód wniósł apelację, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 233 § 1 k.p.c. i art. 227 k.p.c. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, a także naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. przez brak wskazania w uzasadnieniu przyczyn odmowy mocy dowodowej Aneksu nr (...) do umowy ubezpieczenia. Ponadto zarzucono naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 118 k.c. w zw. z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie Kodeksu cywilnego, poprzez błędną wykładnię i uznanie, że bieg terminu przedawnienia kończy się z upływem 3 lat od daty wymagalności, a także niezastosowanie art. 123 § 1 pkt 1 k.c. mimo wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym przed upływem terminu przedawnienia. Sąd Okręgowy oddalił apelację jako niezasadną. Podzielił ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji. Stwierdził, że zarzuty procesowe są chybione, ponieważ aneks do umowy nie został skutecznie przyjęty przez pozwaną, a zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. dotyczył błędnie przywołanego przepisu, podczas gdy skarżącemu chodziło o art. 327 1 § 1 k.p.c. Wskazał, że uzasadnienie wyroku w trybie uproszczonym (art. 505 13 § 2 k.p.c.) powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej, a rozszerzenie uzasadnienia nie było konieczne. W kwestii materialnoprawnej Sąd Okręgowy uznał roszczenie za przedawnione. Podkreślił, że celem nowelizacji Kodeksu cywilnego z 2018 r. było skrócenie terminów przedawnienia, a ich wydłużenie w tym konkretnym przypadku byłoby nieracjonalne i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, zwłaszcza w relacji przedsiębiorca-konsument. Wydłużenie terminu przedawnienia w toku jego biegu nie jest uzasadnione i pozostaje w sprzeczności z ogólną racją leżącą u podstaw ustawy.

Zagadnienia prawne (3)