III CA 356/14

Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi wyrokiem z dnia 11 grudnia 2013 roku w sprawie II C 671/10 zasądził od pozwanych M. K. i (...) Spółki Akcyjnej na rzecz Skarbu Państwa – Komendanta Miejskiego Policji w Ł. kwotę 8.348,61 zł z odsetkami, tytułem zapłaty części dochodzonej należności. Pozwany M. K. złożył apelację, kwestionując wyrok w części dotyczącej zasądzenia należności. Zarzucił naruszenie art. 361 § 1 k.c. poprzez błędną wykładnię związku przyczynowego między jego wjazdem na ulicę z zakazem ruchu a kolizją, a także naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną ocenę dowodów, w tym opinii biegłego, dotyczącą wpływu wadliwej organizacji ruchu i rozmieszczenia znaków na zdarzenie, a także przyjęcie, że nie zachował należytej ostrożności. Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił apelację jako bezzasadną. Sąd drugiej instancji uznał, że ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego są prawidłowe, a zastosowane przepisy prawa materialnego – bezbłędne. Sąd odrzucił zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., stwierdzając, że ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była logiczna i zgodna z doświadczeniem życiowym. Podkreślono, że choć wadliwe rozmieszczenie znaków mogło stworzyć problematyczną sytuację, nie wyłączało winy kierowców, a w szczególności pozwanego M. K., który naruszył zakaz wjazdu, nie zachował szczególnej ostrożności przy włączaniu się do ruchu i nie ustąpił pierwszeństwa. Sąd Okręgowy uznał, że związek przyczynowy między zachowaniem pozwanego a kolizją jest adekwatny, a stopień jego winy był wysoki. Apelacja została oddalona na podstawie art. 385 k.p.c., a pozwanego obciążono kosztami postępowania apelacyjnego.

Zagadnienia prawne (4)