II SA/Wa 353/10Cofnięcie pozwolenia na broń po skazaniu za przestępstwa 2

Sprawa dotyczyła skargi S.P. na decyzję Komendanta Głównego Policji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej. Organ administracji cofnął pozwolenie, powołując się na art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji, który stanowi, że pozwolenie cofa się osobie, co do której istnieje uzasadniona obawa, że może użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w szczególności osobie skazanej prawomocnym orzeczeniem za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu. Podstawą decyzji były liczne prawomocne wyroki skazujące S.P. za różne przestępstwa, w tym karne skarbowe, przeciwko mieniu (art. 294 § 1 i art. 284 § 2 Kk), prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 1 Kk) oraz niezgłoszenie wniosku o upadłość spółki (art. 586 Ksh). Skarżący argumentował, że przestępstwa związane z zarządzaniem spółką nie powinny być podstawą do cofnięcia pozwolenia na broń, ponieważ dotyczą one odpowiedzialności organu spółki, a nie osoby fizycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, podzielając stanowisko organu administracji. Sąd podkreślił, że przepis art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji ma charakter obligatoryjny w przypadku skazania za przestępstwo przeciwko mieniu, a fakt popełnienia takich przestępstw przez S.P. jest bezsporny. Sąd zaznaczył również, że przepisy ustawy nie wymagają związku między popełnionym przestępstwem a posiadaniem broni, a liczne skazania S.P. świadczą o jego postawie, która zniweczyła rękojmię, że nie użyje broni wbrew porządkowi publicznemu. Opinie pozytywne o skarżącym nie mogły przesądzić o jego korzyści, gdyż ustawa wyklucza możliwość posiadania broni przez osoby spełniające kryteria z art. 15 ust. 1 pkt 6.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający