II SA/Ol 157/26Odmowa warunków zabudowy teren rolny 3

Sprawa dotyczyła skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr [...] i [...] w obrębie [...]. Organy administracji odmówiły ustalenia warunków zabudowy, opierając się na analizie urbanistyczno-architektonicznej, która wykazała, że teren inwestycji znajduje się poza skupioną zabudową wsi, na otwartej przestrzeni rolnej i leśnej, a planowana zabudowa mieszkaniowa nie ma kontynuacji w otoczeniu. Szerokość frontu działki wynosiła ok. 41 m, co skutkowało wyznaczeniem obszaru analizowanego w odległości 123 m. W tym obszarze brak było zabudowy mieszkaniowej, a jedynie tereny rolne i leśne. Działki z zabudową mieszkaniową jednorodzinną i zagrodową znajdowały się w odległości ok. 240 m, co przekraczało wyznaczony obszar analizowany. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów postępowania (m.in. dowolną ocenę dowodów, błędne ustalenie odległości zabudowy) oraz prawa materialnego (m.in. wadliwe wyznaczenie obszaru analizowanego, brak rzetelnej analizy funkcji zabudowy, naruszenie Konstytucji). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę. Sąd uznał, że organy prawidłowo zastosowały art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ponieważ planowana zabudowa mieszkaniowa nie miała kontynuacji w otoczeniu, które miało charakter rolno-leśny. Sąd podkreślił, że poszerzenie obszaru analizowanego jest możliwe tylko w uzasadnionych przypadkach i służy zachowaniu ładu przestrzennego, a nie ułatwieniu realizacji wniosku inwestora. W ocenie sądu, brak było podstaw do poszerzenia obszaru analizowanego, a ustalony stan faktyczny i prawny nie dawał podstaw do uwzględnienia skargi.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający