II SA/Ka 2494/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi C. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej w postaci zawodowego uszkodzenia narządu słuchu. Skarżący pracował w latach 1976-1982 w warunkach narażenia na hałas ponadnormatywny. Jednakże, placówki diagnostyczne (Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego) nie rozpoznały u niego choroby zawodowej, stwierdzając obustronny niedosłuch mieszany, który nie jest typowy dla przewlekłego urazu akustycznego pochodzenia zawodowego. Organ odwoławczy odrzucił zarzut wypadku przy pracy z 1979 r. jako niepotwierdzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, kontrolując legalność decyzji, uznał, że organy administracji prawidłowo oceniły zebrany materiał dowodowy, opierając się na opiniach biegłych i przepisach prawa. Sąd podkreślił, że ocena dowodów przez organ administracji jest swobodna, ale musi być wszechstronna i zgodna z prawem procesowym. Ponieważ materiał dowodowy był jednoznaczny i nie wykazał niedosłuchu odbiorczego, a rozpoznane schorzenie nie było typowe dla narażenia zawodowego, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUstalanie choroby zawodowej, ocena dowodów przez organy administracji, znaczenie opinii biegłych w postępowaniu administracyjnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku rozpoznania choroby zawodowej przez placówki diagnostyczne mimo narażenia na hałas.
Zagadnienia prawne (3)
Czy rozpoznany u pracownika niedosłuch mieszany, mimo narażenia na hałas w środowisku pracy, może zostać uznany za chorobę zawodową, jeśli placówki diagnostyczne nie stwierdziły choroby zawodowej narządu słuchu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli rozpoznany niedosłuch mieszany nie jest typowy dla zawodowego urazu akustycznego i nie został potwierdzony przez kompetentne placówki diagnostyczne.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kluczowe jest rozpoznanie choroby zawodowej przez wyspecjalizowane jednostki diagnostyczne. W przypadku skarżącego, mimo narażenia na hałas, placówki te nie stwierdziły choroby zawodowej narządu słuchu, a rozpoznany niedosłuch mieszany uznano za skutek czynników pozazawodowych.
Jaką wagę mają orzeczenia lekarskie placówek diagnostycznych w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Orzeczenia lekarskie mają charakter opinii biegłych i stanowią podstawę do oceny materiału dowodowego przez organ administracji, pod warunkiem, że są pełne, jasne i nie zawierają sprzeczności.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że orzeczenia lekarskie są kluczowym dowodem, ale organ administracji dokonuje ich swobodnej oceny w kontekście całokształtu materiału dowodowego, zgodnie z art. 80 K.p.a.
Czy sąd administracyjny może podważyć ustalenia faktyczne organu administracji dotyczące oceny dowodów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd nie ma podstaw do podważania ustaleń organu, dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przekroczone, a ocena ta jest wszechstronna i zgodna z prawem procesowym.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że ocena dowodów dokonana przez organy administracji nie wykraczała poza ramy swobodnej oceny dowodów i była zgodna z art. 80 K.p.a., nawet jeśli była odmienna od stanowiska skarżącego.
Przepisy (15)
Główne
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych art. 1 § 1
P.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 2
P.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych art. 1 § 2
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych art. 7 § 1
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych art. 7 § 4
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych art. 10 § 1
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 84
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej art. 1 § 2
Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej art. 4 § 5
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Skarżący podtrzymał zarzuty z odwołania dotyczące ustalenia choroby zawodowej, kwestionując ustalenia faktyczne dotyczące zaistnienia wypadku w 1979 r.
Godne uwagi sformułowania
Istota sporu w tej sprawie sprowadza się do ustalenia czy te orzeczenia lekarskie, mające charakter opinii biegłych w rozumieniu art. 84 K.p.a. są opiniami pełnymi, jasnymi i nie zawierającymi żadnych sprzeczności. • Swobodna ocena dowodów, aby nie przerodziła się w samowolę, musi być dokonana z uwzględnieniem norm prawa procesowego i z zachowaniem reguł tej oceny.
Skład orzekający
Henryk Wach
przewodniczący sprawozdawca
Anna Apollo
sędzia
Barbara Orzepowska-Kyć
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie choroby zawodowej, ocena dowodów przez organy administracji, znaczenie opinii biegłych w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku rozpoznania choroby zawodowej przez placówki diagnostyczne mimo narażenia na hałas.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury ustalania choroby zawodowej, gdzie kluczowe są opinie biegłych i ocena dowodów przez organ administracji. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.