II SA/Gd 683/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła sprzeciwu wniesionego od decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku, która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kościerzynie w przedmiocie robót budowlanych. Powiatowy Inspektor pierwotnie nakazał rozbiórkę elementów budynku gospodarczego wybudowanych w warunkach samowoli budowlanej. Następnie Starosta Kościerski wydał pozwolenie na budowę (przebudowę budynku gospodarczego), które później uchylił, uznając, że budynek został wcześniej rozebrany i pozwolenie dotyczyło nieistniejącego obiektu. Wojewoda Pomorski utrzymał tę decyzję w mocy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekł o braku podstaw do rozstrzygnięcia w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, uznając, że roboty nie stanowiły samowoli budowlanej, gdyż były prowadzone na podstawie uchylonej decyzji o pozwoleniu na budowę, a po jej uchyleniu nie były kontynuowane. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił tę decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując, że organ pierwszej instancji nie ocenił wykonanych robót pod kątem art. 50 ust. 1 pkt 2 lub 4 Prawa budowlanego, co było konieczne do wyjaśnienia. Strony wniosły sprzeciw od tej decyzji kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił sprzeciw, wyjaśniając, że w postępowaniu sprzeciwowym sąd ocenia jedynie formalne przesłanki wydania decyzji kasacyjnej przez organ odwoławczy (art. 138 § 2 k.p.a.). Sąd uznał, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ pierwszej instancji przedwcześnie zakończył postępowanie, nie dokonując wymaganej oceny robót budowlanych. Sąd podkreślił, że nie jest uprawniony do merytorycznego rozstrzygania sprawy w ramach kontroli decyzji kasacyjnej, a kwestia, czy roboty budowlane stanowiły samowolę budowlaną, pozostaje otwarta do rozstrzygnięcia przez organy administracji.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zakresu kontroli sądu administracyjnego w postępowaniu sprzeciwowym od decyzji kasacyjnej organu odwoławczego oraz prawidłowość stosowania art. 138 § 2 k.p.a. w sprawach budowlanych.
Orzeczenie dotyczy specyfiki postępowania sprzeciwowego i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii samowoli budowlanej.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd administracyjny w postępowaniu sprzeciwowym od decyzji kasacyjnej organu odwoławczego może badać merytoryczną zasadność rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd w postępowaniu sprzeciwowym ocenia jedynie istnienie formalnych przesłanek do wydania decyzji kasacyjnej przez organ odwoławczy (art. 138 § 2 k.p.a.), a nie merytoryczną podstawę rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji.
Uzasadnienie
Instytucja sprzeciwu od decyzji kasacyjnej ma charakter formalny i służy kontroli, czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. Sąd nie jest uprawniony do badania merytorycznych zarzutów strony ani do zastępowania organu odwoławczego w analizie materiału dowodowego.
Czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. uchylając decyzję organu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ pierwszej instancji przedwcześnie orzekł o braku podstaw do zastosowania przepisów o samowoli budowlanej, nie dokonując oceny wykonanych robót pod kątem zgodności z art. 50 ust. 1 pkt 2 lub 4 Prawa budowlanego.
Uzasadnienie
Organ pierwszej instancji nie przeprowadził pełnego postępowania wyjaśniającego w zakresie oceny wykonanych robót budowlanych pod kątem zagrożenia bezpieczeństwa lub istotnego odstąpienia od projektu, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Konieczność przeprowadzenia takiego postępowania uzasadniała zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a.
Czy roboty budowlane prowadzone na podstawie uchylonej decyzji o pozwoleniu na budowę, ale przed jej uchyleniem, mogą być uznane za samowolę budowlaną?
Odpowiedź sądu
Kwestia ta pozostaje otwarta i wymaga oceny organów nadzoru budowlanego w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, w szczególności pod kątem zagrożenia bezpieczeństwa lub istotnego odstąpienia od projektu.
Uzasadnienie
Sąd w postępowaniu sprzeciwowym nie rozstrzyga merytorycznie tej kwestii, jednak wskazuje, że organ pierwszej instancji nie dokonał wymaganej oceny wykonanych robót pod kątem art. 50 ust. 1 pkt 2 lub 4 Prawa budowlanego, co było podstawą do uchylenia jego decyzji.
Przepisy (8)
Główne
u.p.b. art. 50 § 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
u.p.b. art. 51 § 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 64a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 64e
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 138 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 151a § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.b. art. 3 § 6
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.
u.p.b. art. 3 § 7
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania wyjaśniającego w zakresie oceny wykonanych robót budowlanych pod kątem zagrożenia bezpieczeństwa lub istotnego odstąpienia od projektu.
Odrzucone argumenty
Organ odwoławczy nie powinien był uchylać decyzji organu pierwszej instancji i przekazywać sprawy do ponownego rozpoznania, lecz powinien był merytorycznie rozpoznać sprawę. • Roboty budowlane prowadzone na podstawie uchylonej decyzji o pozwoleniu na budowę, ale przed jej uchyleniem, nie stanowią samowoli budowlanej, a pozwolenie na budowę było wystarczające do prowadzenia robót.
Godne uwagi sformułowania
Sąd nie jest uprawniony do orzekania co do istoty sprawy. • Instytucja sprzeciwu służy wyłącznie skontrolowaniu, czy decyzja kasatoryjna organu II instancji została oparta na podstawie określonej w art. 138 § 2 k.p.a. • Organ pierwszej instancji przedwcześnie bowiem stwierdził brak podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego, nie dokonując oceny wykonanych robót pod kątem zgodności z art. 50 ust. 1 pkt 2 i 4 Prawa budowlanego.
Skład orzekający
Justyna Dudek-Sienkiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu kontroli sądu administracyjnego w postępowaniu sprzeciwowym od decyzji kasacyjnej organu odwoławczego oraz prawidłowość stosowania art. 138 § 2 k.p.a. w sprawach budowlanych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyfiki postępowania sprzeciwowego i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii samowoli budowlanej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i interpretacji przepisów Prawa budowlanego, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
“Kontrola decyzji kasacyjnej: Czy sąd może rozstrzygnąć sprawę merytorycznie?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.