II SA/Bk 159/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi S. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Białymstoku, które stwierdziło niedopuszczalność zażalenia na opłatę dodatkową za postój w strefie płatnego parkowania. Skarżący został obciążony opłatą dodatkową w wysokości 100 zł za nieuiszczenie należności za postój, mimo posiadania karty parkingowej dla osób niepełnosprawnych, która według niego była prawidłowo umieszczona. SKO uznało zażalenie za niedopuszczalne, wskazując, że obowiązek uiszczenia opłaty dodatkowej wynika bezpośrednio z przepisów ustawy o drogach publicznych (art. 13f ust. 1 i 3 w zw. z art. 13 ust. 1 pkt 1 u.d.p.) i nie jest rozstrzygany w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługiwałoby zażalenie. SKO powołało się na przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.), stwierdzając, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego lub egzekucyjnego. Sąd administracyjny w Białymstoku, rozpoznając skargę, podzielił stanowisko SKO. Sąd podkreślił, że postanowienie o niedopuszczalności zażalenia ma charakter wyłącznie procesowy i nie rozstrzyga sprawy merytorycznie. Zgodnie z orzecznictwem, obowiązek uiszczenia opłaty dodatkowej za postój powstaje z mocy prawa (ex lege) i nie wymaga indywidualnego aktu administracyjnego. Możliwość kwestionowania tego obowiązku pojawia się dopiero na etapie postępowania egzekucyjnego, poprzez zgłoszenie zarzutów do tytułu wykonawczego. Sąd stwierdził, że wezwanie do wniesienia opłaty dodatkowej nie jest aktem z zakresu administracji publicznej, a zatem zażalenie na nie jest niedopuszczalne. W związku z tym skarga skarżącego, kwestionująca postanowienie o niedopuszczalności zażalenia, została oddalona.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie, że opłata dodatkowa za postój w strefie płatnego parkowania jest obowiązkiem wynikającym z mocy prawa, a zażalenie na wezwanie do jej zapłaty jest niedopuszczalne. Orzeczenie to jest ważne dla interpretacji przepisów dotyczących parkowania i możliwości jego zaskarżenia.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości zaskarżenia wezwania do zapłaty opłaty dodatkowej na etapie administracyjnym, z możliwością obrony praw na etapie egzekucyjnym.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zażalenie na opłatę dodatkową za postój w strefie płatnego parkowania, nałożoną na podstawie ustawy o drogach publicznych, jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie na opłatę dodatkową za postój w strefie płatnego parkowania jest niedopuszczalne, ponieważ obowiązek jej uiszczenia wynika bezpośrednio z przepisów prawa (ex lege) i nie jest rozstrzygany w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługiwałoby zażalenie.
Uzasadnienie
Obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej za postój wynika z mocy prawa (art. 13f ust. 1 u.d.p.) i nie jest poprzedzony wydaniem decyzji administracyjnej. W związku z tym nie ma podstawy prawnej do wniesienia zażalenia na takie wezwanie, a możliwość kwestionowania obowiązku pojawia się dopiero na etapie postępowania egzekucyjnego.
Jaki jest charakter prawny wezwania do uiszczenia opłaty dodatkowej za postój w strefie płatnego parkowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Wezwanie do uiszczenia opłaty dodatkowej za postój w strefie płatnego parkowania nie stanowi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, od których przysługuje zażalenie lub odwołanie.
Uzasadnienie
Obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej powstaje z mocy prawa, a jego egzekucja następuje w trybie postępowania egzekucyjnego. Wezwanie jedynie dokumentuje fakt nieuiszczenia opłaty i informuje o obowiązku, nie nakładając go w drodze decyzji administracyjnej.
Przepisy (22)
Główne
u.d.p. art. 13f § ust. 1
Ustawa o drogach publicznych
Za nieuiszczenie opłat za postój pobiera się opłatę dodatkową.
k.p.a. art. 134
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Pomocnicze
u.d.p. art. 13 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o drogach publicznych
u.d.p. art. 13f § ust. 2
Ustawa o drogach publicznych
u.d.p. art. 13f § ust. 3
Ustawa o drogach publicznych
u.d.p. art. 40d § ust. 2
Ustawa o drogach publicznych
k.p.a. art. 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 123
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 141 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.
u.p.e.a. art. 3 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 17 § ust. 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 33 § § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 33 § § 1 pkt 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 33 § § 1 pkt 4
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 119 § pkt 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej za postój wynika z mocy prawa i nie jest rozstrzygany w drodze decyzji administracyjnej. • Zażalenie na wezwanie do zapłaty opłaty dodatkowej jest niedopuszczalne, ponieważ nie jest to postanowienie wydane w toku postępowania administracyjnego. • Możliwość kwestionowania obowiązku zapłaty opłaty dodatkowej istnieje na etapie postępowania egzekucyjnego.
Odrzucone argumenty
SKO powinno było rozpoznać zażalenie merytorycznie. • Organ nie wszczął właściwego postępowania administracyjnego. • Karta parkingowa dla niepełnosprawnych była prawidłowo umieszczona.
Godne uwagi sformułowania
obowiązek wynikający z mocy prawa (ex lege) • nie jest rozstrzygany w drodze decyzji administracyjnej • możliwość kwestionowania powstania obowiązku (...) zaistnieje dopiero wówczas, gdy wszczęte zostanie postępowanie egzekucyjne
Skład orzekający
Małgorzata Roleder
przewodniczący sprawozdawca
Marta Joanna Czubkowska
członek
Marek Leszczyński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że opłata dodatkowa za postój w strefie płatnego parkowania jest obowiązkiem wynikającym z mocy prawa, a zażalenie na wezwanie do jej zapłaty jest niedopuszczalne. Orzeczenie to jest ważne dla interpretacji przepisów dotyczących parkowania i możliwości jego zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości zaskarżenia wezwania do zapłaty opłaty dodatkowej na etapie administracyjnym, z możliwością obrony praw na etapie egzekucyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu parkowania i opłat dodatkowych, a jej rozstrzygnięcie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące możliwości zaskarżenia takich opłat.
“Czy można zaskarżyć mandat za parkowanie? Sąd wyjaśnia, kiedy masz szansę na obronę.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.