II OZ 923/24

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie T. Spółki z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, które odrzuciło wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy asesora WSA. WSA uzasadnił odrzucenie wniosku tym, że spółka nie złożyła go w terminie tygodniowym od dnia zawiadomienia o wyznaczeniu asesora jako sprawozdawcy, co skutkowało wygaśnięciem tego prawa zgodnie z art. 5a § 4 Prawa o ustroju sądów administracyjnych (p.u.s.a.). Spółka wniosła zażalenie, zarzucając obrazę przepisów Konstytucji RP, Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz przepisów prawa procesowego i ustrojowego, w tym art. 5a § 4 p.u.s.a. Argumentowała, że termin na złożenie wniosku o test niezawisłości sędziego powinien być liczony inaczej i że przepisy krajowe pozostają w kolizji z konwencją. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na art. 5a § 16 p.u.s.a., wskazał, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie merytorycznie rozpoznające wniosek (oddalające go lub uwzględniające), a nie na postanowienie o jego odrzuceniu. Ponieważ przepisy p.u.s.a. nie regulują procedury odrzucenia wniosku, NSA zastosował odpowiednio przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie lub enumeratywnie wymienionych. Wśród tych przypadków nie ma postanowienia o odrzuceniu wniosku o wyłączenie sędziego. W związku z tym, NSA na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił wniesione zażalenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający