II OZ 639/26Uchylenie zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania 5
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła zażalenia spółki X z o.o. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które pozostawiło bez rozpoznania wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. WSA uznał, że pełnomocnik spółki nie wykazał należytego umocowania do złożenia wniosku, ponieważ dołączone pełnomocnictwo zostało udzielone przez jednego członka zarządu, podczas gdy KRS wskazywał na konieczność współdziałania dwóch członków zarządu lub jednego członka zarządu z prokurentem. NSA uchylił zaskarżone zarządzenie, stwierdzając, że wezwanie WSA do uzupełnienia braków formalnych było nieprecyzyjne. Sąd pierwszej instancji powinien był wezwać pełnomocnika do wykazania umocowania do jednoosobowej reprezentacji spółki w dniu podpisania pełnomocnictwa, zwłaszcza że odpis KRS dołączony do pełnomocnictwa wskazywał, iż przed zmianą umowy spółki każdy członek zarządu był uprawniony do samodzielnego działania. NSA uznał, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania było zbyt dolegliwe i naruszało art. 49 § 2 p.p.s.a. oraz zasady konstytucyjne. Sąd odrzucił natomiast zarzuty dotyczące konstytutywnego charakteru wpisu do KRS oraz naruszenia art. 29 § 4 p.p.s.a., wskazując na datę wejścia w życie nowelizacji tego przepisu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących wezwań do uzupełnienia braków formalnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz znaczenie precyzji wezwań dla zapewnienia prawa do sądu i dwuinstancyjności.
Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wnioskiem o uzasadnienie wyroku i reprezentacją spółki.
Zagadnienia prawne (4)
Czy wezwanie do uzupełnienia braku formalnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, dotyczące wykazania umocowania pełnomocnika, było wystarczająco precyzyjne, aby uzasadnić pozostawienie wniosku bez rozpoznania w przypadku niepełnego uzupełnienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wezwanie było nieprecyzyjne, a sąd pierwszej instancji powinien podjąć dalsze kroki w celu wyjaśnienia wątpliwości co do umocowania pełnomocnika.
Uzasadnienie
NSA uznał, że wezwanie WSA do uzupełnienia braków formalnych było nieprecyzyjne. Pełnomocnik spółki przedstawił dokument pełnomocnictwa, a wątpliwości co do reprezentacji spółki wynikające z KRS powinny były zostać wyjaśnione w kolejnym wezwaniu, a nie stanowić podstawę do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Czy wpis członka zarządu do Krajowego Rejestru Sądowego ma charakter konstytutywny, czy deklaratoryjny w kontekście umocowania do udzielenia pełnomocnictwa procesowego?
Odpowiedź sądu
Nie odniesiono się bezpośrednio do tego zarzutu jako konstytutywnego, ale wskazano, że w dacie udzielenia pełnomocnictwa, zgodnie z KRS, każdy członek zarządu był uprawniony do samodzielnego działania.
Uzasadnienie
NSA nie zgodził się ze stwierdzeniem strony skarżącej, że sąd pierwszej instancji przyjął konstytutywny charakter wpisu do KRS. Wskazano, że przed zmianą umowy spółki, każdy członek zarządu był uprawniony do samodzielnego działania, co wynikało z odpisu KRS.
Czy sąd ma obowiązek samodzielnej weryfikacji umocowania pełnomocnika w dostępnych systemach teleinformatycznych, w szczególności w Repozytorium Akt Rejestrowych?
Odpowiedź sądu
Sąd powinien dążyć do wyjaśnienia wątpliwości, ale nie można jednoznacznie stwierdzić naruszenia obowiązku samodzielnej weryfikacji w kontekście zastosowanych przepisów.
Uzasadnienie
NSA odniósł się do zarzutu naruszenia art. 29 § 4 p.p.s.a., wskazując, że przepis ten w brzmieniu dotyczącym elektronicznej weryfikacji umocowania nie miał zastosowania w sprawie ze względu na datę jej wszczęcia.
Czy pozostawienie wniosku o uzasadnienie wyroku bez rozpoznania z powodu wątpliwości co do umocowania pełnomocnika narusza konstytucyjne prawo do dwuinstancyjnego postępowania i prawa do sądu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w sytuacji gdy strona wykazywała gotowość do współpracy, a wątpliwości wynikały z przyczyn obiektywnych, zastosowana sankcja była rażąco nieproporcjonalna.
Uzasadnienie
NSA uznał, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania, w okolicznościach gdy strona wykazywała gotowość do współpracy, a rozbieżności wynikały z opóźnienia w wpisie do KRS, stanowiło naruszenie art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji RP.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (23)
Główne
p.p.s.a. art. 49 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przewodniczący wzywa do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, jeśli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych.
p.p.s.a. art. 49 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.
p.p.s.a. art. 185 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA orzeka na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a.
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA orzeka na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a.
p.p.s.a. art. 198
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
NSA orzeka na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a.
Dz.U. 2026 poz 143 art. 185
NSA orzekł na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.
Dz.U. 2026 poz 143 art. 197
NSA orzekł na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a.
Dz.U. 2026 poz 143 art. 198
NSA orzekł na podstawie art. 198 p.p.s.a.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 232 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
O zwrocie wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
p.p.s.a. art. 7
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zarzut naruszenia art. 7 p.p.s.a. w zw. z art. 29 § 4 p.p.s.a.
p.p.s.a. art. 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zarzut naruszenia art. 6 p.p.s.a.
p.p.s.a. art. 29 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zarzut naruszenia art. 29 § 4 p.p.s.a.
p.p.s.a. art. 47
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zarzut naruszenia art. 47 Konstytucji RP.
p.p.s.a. art. 78
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zarzut naruszenia art. 78 Konstytucji RP.
KSH art. 201 § § 4
Kodeks spółek handlowych
Zarzut naruszenia art. 201 § 4 KSH.
u.KRS art. 17 § ust. 1
Ustawa o Krajowym Rejestrze Sądowym
Zarzut naruszenia art. 17 ust. 1 u.KRS.
Konstytucja RP art. 45 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zarzut naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
Konstytucja RP art. 78
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Zarzut naruszenia art. 78 Konstytucji RP.
Dz.U. 2026 poz 143 art. 29
Zarzut naruszenia art. 29 p.p.s.a.
Dz.U. 2026 poz 143 art. 49
Zarzut naruszenia art. 49 p.p.s.a.
Dz.U. 2026 poz 143 art. 232
O zwrocie wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483 art. 47
Zarzut naruszenia art. 47 Konstytucji RP.
Dz.U. 1997 nr 78 poz 483 art. 78
Zarzut naruszenia art. 78 Konstytucji RP.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie z uwagi na nieprecyzyjne wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. • Pozostawienie wniosku bez rozpoznania było zbyt dolegliwe i naruszało zasady konstytucyjne.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące konstytutywnego charakteru wpisu do KRS. • Zarzuty dotyczące naruszenia art. 29 § 4 p.p.s.a. w brzmieniu wprowadzonym nowelizacją, która nie miała zastosowania w sprawie.
Godne uwagi sformułowania
nie można kategorycznie stwierdzić tak jak to uczyniono w zaskarżonym zarządzeniu, że pełnomocnik ten nie uczynił zadość temu wezwaniu • pozostawienie przedmiotowego wniosku bez rozpoznania należy uznać za dolegliwość dla strony skarżącej zbyt daleko idącą • niepodjęcie w tych okolicznościach przez Sąd pierwszej instancji próby ustalenia, czy podpisany pod pełnomocnictwem członek zarządu w dniu sporządzenia dokumentu pełnomocnictwa umocowany był do jednoosobowej reprezentacji skarżącej Spółki i pozostawienie przedmiotowego wniosku bez rozpoznania należy uznać za dolegliwość dla strony skarżącej zbyt daleko idącą.
Skład orzekający
Andrzej Jurkiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wezwań do uzupełnienia braków formalnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz znaczenie precyzji wezwań dla zapewnienia prawa do sądu i dwuinstancyjności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wnioskiem o uzasadnienie wyroku i reprezentacją spółki.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak drobne nieścisłości proceduralne i nieprecyzyjne wezwania sądu mogą prowadzić do poważnych konsekwencji dla strony, w tym do utraty możliwości zaskarżenia wyroku. Podkreśla znaczenie prawidłowej reprezentacji spółek i roli KRS.
“Czy nieprecyzyjne wezwanie sądu może pozbawić Cię prawa do odwołania?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.