II OSK 827/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną K. Ż. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który uchylił decyzję o wymeldowaniu A. Ż. z miejsca stałego pobytu. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że organy administracji naruszyły przepisy k.p.a., w szczególności art. 7, 77 i 80, poprzez brak ustaleń wymaganych przez art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych. Wskazano na niespójności w ustaleniach dotyczących dobrowolności i trwałości opuszczenia lokalu, a także na brak odniesienia się do twierdzeń skarżącej o przymusowym opuszczeniu mieszkania i wymianie zamków przez byłego męża. NSA, analizując skargę kasacyjną, uznał za chybiony zarzut naruszenia przepisów postępowania, wskazując na zmianę przepisów procesowych i brak przedstawienia zarzutów zgodnych z obowiązującą ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd podzielił również stanowisko WSA co do uchybień proceduralnych w postępowaniu administracyjnym, które uniemożliwiły prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i zastosowanie art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących wymeldowania, wymogów formalnych postępowania administracyjnego oraz zasad wnoszenia skargi kasacyjnej.
Dotyczy stanu prawnego i faktycznego z okresu sprzed wejścia w życie nowych przepisów o ewidencji ludności i postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił stan faktyczny w sprawie wymeldowania, w szczególności czy opuszczenie lokalu było dobrowolne i trwałe?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracji nie ustalił stanu faktycznego w sposób prawidłowy, naruszając przepisy k.p.a. i ustawy o ewidencji ludności.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji uchylił decyzję o wymeldowaniu z powodu braku ustaleń dotyczących dobrowolności i trwałości opuszczenia lokalu, a także braku odniesienia się do twierdzeń o przymusie i wymianie zamków.
Czy zarzut naruszenia przepisów k.p.a. może stanowić podstawę skargi kasacyjnej, jeśli w postępowaniu przed NSA obowiązują przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia przepisów k.p.a. nie może stanowić prawidłowej podstawy skargi kasacyjnej, jeśli nie przedstawiono zarzutu uchybienia przepisom ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie
NSA wskazał, że od 1.01.2004 r. obowiązuje ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zarzuty powinny być formułowane w oparciu o jej przepisy, a nie k.p.a.
Przepisy (7)
Główne
u.e.l. art. 15 § ust. 2
Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych
Wymaga ustalenia faktycznego opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu stałego bez wymeldowania się.
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
WSA prawidłowo uchylił decyzję o wymeldowaniu z powodu naruszenia przepisów k.p.a. i braku ustaleń faktycznych. • Zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia k.p.a. są niezasadne z uwagi na zmianę przepisów procesowych.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia prawa materialnego (art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności) przez błędne przyjęcie, że opuszczenie mieszkania nie było dobrowolne. • Zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 6, 7, 8, 76, 80 k.p.a.) przez błędne przyjęcie, że organ I instancji nie ustalił stanu faktycznego.
Godne uwagi sformułowania
organy obu instancji decyzje uchybiają obowiązującemu prawu w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu • nie można mówić ani o dobrowolności, ani o trwałości zmiany miejsca pobytu • tylko skuteczność działań pozwala na ustalenie, iż opuszczenie było dobrowolne • potwierdzeniem faktu przymusowego opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu stałego musi być wykazanie poszukiwania przez osobę opuszczającą lokal ochrony prawnej • zarzut naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, bez przedstawienia Sądowi pierwszej instancji zarzutu uchybienia przepisom ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może być uznany za prawidłową podstawę kasacyjną.
Skład orzekający
Małgorzata Stahl
przewodniczący
Maria Czapska - Górnikiewicz
sprawozdawca
Tomasz Zbrojewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wymeldowania, wymogów formalnych postępowania administracyjnego oraz zasad wnoszenia skargi kasacyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego i faktycznego z okresu sprzed wejścia w życie nowych przepisów o ewidencji ludności i postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje znaczenie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego w postępowaniu administracyjnym oraz precyzji w formułowaniu zarzutów skargi kasacyjnej.
“Kluczowe znaczenie ustaleń faktycznych w sprawach o wymeldowanie i pułapki formalne w skardze kasacyjnej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.