II OSK 450/23

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek spółki X S.A. o wykładnię wyroku z dnia 11 lutego 2025 r. (sygn. akt II OSK 450/23). Wniosek dotyczył interpretacji przepisów dotyczących opłat dodatkowych związanych z pozwoleniem na wznoszenie sztucznych wysp oraz terminów ich uiszczania, a także kwestii wygasania tych pozwoleń. Spółka chciała wyjaśnienia, czy wytyczne NSA należy rozumieć w określony sposób i czy pełne opłacenie pierwszej raty opłaty dodatkowej wyklucza zastosowanie innych przepisów. Minister Infrastruktury wniósł o nieuwzględnienie wniosku w zakresie, w jakim wykraczał on poza granice kognicji NSA. Sąd uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie wykazał niejasności w treści wyroku, a jedynie stanowi próbę jego poszerzenia i merytorycznej modyfikacji. Zgodnie z art. 158 P.p.s.a., wykładnia służy usunięciu wątpliwości co do treści rozstrzygnięcia, a nie tworzeniu nowego rozstrzygnięcia czy polemice ze stanowiskiem sądu. NSA podkreślił, że wyrok z dnia 11 lutego 2025 r. uchylił zaskarżony wyrok i decyzje, stwierdzając, że nie było podstaw do utraty ważności pozwolenia na wznoszenie sztucznych wysp z powodu nieuiszczenia opłaty. Wskazany w uzasadnieniu termin 90 dni do uiszczenia opłaty był ściśle powiązany z ewentualnym brakiem uchylenia decyzji. Sąd uznał, że wniosek spółki zmierza do uzupełnienia uzasadnienia, a nie jego wykładni, co jest niedopuszczalne. W związku z tym, NSA odmówił dokonania wykładni wyroku.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający