II OSK 3294/19Odmowa zezwolenia na pobyt czasowy obowiązek powiadomienia
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który utrzymał w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Podstawą odmowy było niewykonanie przez cudzoziemca obowiązku zawiadomienia wojewody o ustaniu przyczyny udzielenia zezwolenia, zgodnie z art. 113 ustawy o cudzoziemcach. Skarżący podnosił, że nie został prawidłowo pouczony o tym obowiązku w języku zrozumiałym dla niego, co naruszało art. 9 k.p.a. i art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy o cudzoziemcach. Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niezasadne. Podkreślono, że decyzja z zezwoleniem na pobyt czasowy została skutecznie doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi cudzoziemca, który był zobowiązany do poinformowania go o treści i obowiązkach wynikających z decyzji. Sąd stwierdził, że nieznajomość języka polskiego przez cudzoziemca nie mogła być usprawiedliwieniem, skoro reprezentował go profesjonalny prawnik. Sąd podkreślił również, że odmowa udzielenia kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 100 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach ma charakter uznaniowy, ale w tej sprawie prymat interesu publicznego nad indywidualnym był uzasadniony. Cudzoziemiec nie wykonywał pracy zgodnie z celem wydanego zezwolenia, nie podejmował kroków do legalnego zatrudnienia i lekceważył porządek prawny. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że organy prawidłowo zastosowały prawo i nie przekroczyły granic uznania administracyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja obowiązku informowania o ustaniu przyczyny udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy przez cudzoziemców reprezentowanych przez profesjonalnych pełnomocników oraz prymat interesu publicznego nad indywidualnym w sprawach dotyczących legalizacji pobytu.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o cudzoziemcach i obowiązkami wynikającymi z niej, a także roli profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym.
Zagadnienia prawne (3)
Czy cudzoziemiec reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który nie został poinformowany o obowiązku zawiadomienia wojewody o ustaniu przyczyny udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy w języku zrozumiałym dla siebie, może być obciążony negatywnymi konsekwencjami wynikającymi z art. 100 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli profesjonalny pełnomocnik został skutecznie poinformowany o obowiązku, a cudzoziemiec powierzył mu prowadzenie sprawy. W takiej sytuacji nie ma potrzeby dodatkowego pouczania cudzoziemca w języku dla niego zrozumiałym.
Uzasadnienie
Decyzja z zezwoleniem na pobyt została skutecznie doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi, który był zobowiązany do przekazania jej treści i obowiązków mocodawcy. Nieznajomość języka polskiego przez cudzoziemca nie stanowi usprawiedliwienia, gdy działa przez profesjonalnego pełnomocnika.
Czy w przypadku odmowy udzielenia kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 100 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach, organy są zobowiązane do analizowania przesłanek z art. 114 ust. 1 tej ustawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zachodzi przesłanka z art. 100 ust. 2 ustawy, która uzasadnia odmowę, organy nie są zobowiązane do analizowania przesłanek warunkujących udzielenie zezwolenia.
Uzasadnienie
Skoro organ odmówił zezwolenia z uwagi na zaistnienie przesłanki z art. 100 ust. 2 ustawy, brak było podstaw do analizowania, czy zostały spełnione przesłanki z art. 114 ust. 1 ustawy, co nie wpłynęłoby na zmianę rozstrzygnięcia.
Czy odmowa udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy na podstawie art. 100 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach, w sytuacji niewykonania obowiązku z art. 113, jest zgodna z zasadami prowadzenia postępowania administracyjnego i interesem społecznym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli postępowanie cudzoziemca naruszało obowiązujące normy prawa, nie przynosiło korzyści dla państwa i było sprzeczne z interesem społecznym, odmowa jest uzasadniona.
Uzasadnienie
Interes publiczny wymaga ograniczenia niepożądanych zachowań cudzoziemców, którzy wykorzystują legalny pobyt w innym celu niż wydano zezwolenie, nie wykonują obowiązków i lekceważą porządek prawny. Udzielenie kolejnego zezwolenia w takich okolicznościach godziłoby w prawa innych cudzoziemców i stanowiłoby akceptację naruszania prawa.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (15)
Główne
u.c. art. 100 § 2
Ustawa o cudzoziemcach
u.c. art. 113
Ustawa o cudzoziemcach
Pomocnicze
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 15
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 174 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 183 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.c. art. 7 § 1
Ustawa o cudzoziemcach
u.c. art. 114 § 1
Ustawa o cudzoziemcach
Konstytucja RP art. 83
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 37
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 9 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 100 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach w zw. z art. 145 § 1 pkt c) p.p.s.a. - błędne zastosowanie i oddalenie skargi, mimo braku podstaw do obciążenia skarżącego konsekwencjami z art. 100 ust. 2 u.c. z powodu nieznajomości prawa i niepoinformowania w zrozumiałym języku. • Naruszenie art. 7 ust. 1 pkt c) ustawy o cudzoziemcach w zw. z art. 145 § 1 pkt c) p.p.s.a. - niezastosowanie przepisu nakazującego pouczenie cudzoziemca w języku zrozumiałym, co skutkowało brakiem poinformowania o obowiązku zawiadomienia o zakończeniu pracy. • Naruszenie art. 15 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt c) p.p.s.a. - oddalenie skargi mimo braku obowiązku badania przesłanek udzielenia zezwolenia przez organ II instancji w przypadku nie złożenia zawiadomienia o ustaniu podstawy zezwolenia. • Naruszenie art. 6, 7, 77 § 1, 107 § 1 i 3, 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 100 ust. 2 i art. 113 ustawy o cudzoziemcach w zw. z art. 145 § 1 pkt c) p.p.s.a. - brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, brak uwzględnienia zasad postępowania, błędne ustalenie stanu faktycznego, uznanie przesłanki z art. 100 ust. 2 za fakultatywną. • Naruszenie art. 15 k.p.a. - organ odwoławczy nie był zobowiązany do analizowania merytorycznych przesłanek z art. 114 ustawy o cudzoziemcach.
Godne uwagi sformułowania
Nieznajomość języka polskiego nie może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niewykonanie obowiązku, skoro decyzja została doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi. • Wadliwe działanie pełnomocnika odnosi bowiem bezpośrednie skutki dla jego mocodawcy. • Nie do zaakceptowania jest z punktu widzenia interesu społecznego sytuacja, w której cudzoziemiec wykorzystuje legalny pobyt w innym celu niż wydano zezwolenie, nie wykonuje obowiązku wynikającego z art. 113 ustawy, nie podejmuje żadnych kroków w celu jak najszybszego podjęcia pracy w Polsce. • Obowiązkiem organów władzy państwowej jest nie tylko stanie na straży interesu jednostki, ale również interesu całego społeczeństwa, który w określonych sytuacjach jest na tyle ważny i znaczący, że bezwzględnie wymaga ograniczenia uprawnień indywidualnych obywateli. • Interes publiczny wymagał, aby ograniczać takie niepożądane zachowania.
Skład orzekający
Małgorzata Miron
przewodniczący-sprawozdawca
Barbara Adamiak
sędzia
Anna Szymańska
sędzia del. WSA
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązku informowania o ustaniu przyczyny udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy przez cudzoziemców reprezentowanych przez profesjonalnych pełnomocników oraz prymat interesu publicznego nad indywidualnym w sprawach dotyczących legalizacji pobytu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o cudzoziemcach i obowiązkami wynikającymi z niej, a także roli profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu administracyjnym dotyczącym cudzoziemców, w szczególności odpowiedzialności za działania pełnomocnika i priorytetu interesu publicznego. Jest to interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie imigracyjnym i administracyjnym.
“Pełnomocnik zawinił, a Ty ponosisz konsekwencje? NSA wyjaśnia obowiązki cudzoziemców i ich prawników.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.