Orzeczenie · 2007-11-30

II OSK 243/07

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2007-11-30
NSAbudowlaneWysokansa
prawo budowlanepozwolenie na budowęprawo do dysponowania nieruchomościąstwierdzenie nieważnościNSAskarga kasacyjnaumowa najmuwiaty magazynowe

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez "[...]" [...] Spółdzielnię [...] w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB). GINB stwierdził nieważność decyzji zezwalającej na budowę tymczasowej wiaty magazynowej, argumentując, że inwestor nie wykazał prawa do dysponowania nieruchomością zgodnie z art. 29 ust. 5 Prawa budowlanego z 1974 r. Spółdzielnia twierdziła, że posiadała prawo do dysponowania nieruchomością na podstawie umowy najmu z 1979 r. Sąd I instancji oddalił skargę, uznając decyzję GINB za zgodną z prawem, opierając się na własnej analizie umowy najmu. NSA uchylił zaskarżony wyrok oraz decyzje organów administracji. Sąd wskazał na szereg wątpliwości dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji, w tym na błędną interpretację umowy najmu przez organy, naruszenie przepisów k.p.a. poprzez niezgromadzenie materiału dowodowego oraz na potrzebę uwzględnienia przepisów obowiązujących w dacie wydania decyzji. NSA uznał, że brak było podstaw do stwierdzenia rażącego naruszenia art. 29 ust. 5 Prawa budowlanego z 1974 r. i tym samym do stwierdzenia nieważności decyzji z lat 1982-1983, zwłaszcza w kontekście upływu czasu i zmiany warunków ustrojowych.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia 'prawo do dysponowania nieruchomością' w kontekście art. 29 ust. 5 Prawa budowlanego z 1974 r., zasady prowadzenia postępowań o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych, zwłaszcza po długim czasie, oraz uwzględnianie zmian ustrojowych i gospodarczych.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy przepisów Prawa budowlanego z 1974 r., które już nie obowiązują. Interpretacja art. 29 ust. 5 Prawa budowlanego z 1974 r. może mieć znaczenie historyczne lub pomocnicze przy ocenie podobnych sytuacji z przeszłości.

Zagadnienia prawne (3)

Czy umowa najmu nieruchomości, nawet jeśli nie zawiera wyraźnego zapisu o możliwości zabudowy, może stanowić tytuł prawny do dysponowania nieruchomością w rozumieniu art. 29 ust. 5 Prawa budowlanego z 1974 r.?

Odpowiedź sądu

Tak, umowa najmu może stanowić tytuł prawny, ale musi być to prawo obligacyjne o wystarczająco szerokim zakresie, uprawniające do zabudowy gruntu. W tym przypadku umowa najmu nie dawała takiego uprawnienia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że choć umowa najmu może być tytułem prawnym, to w analizowanym przypadku nie uprawniała ona do zabudowy nieruchomości, a tym samym nie spełniała wymogów art. 29 ust. 5 Prawa budowlanego z 1974 r. Jednakże, NSA uchylił decyzję o nieważności, wskazując na inne uchybienia proceduralne i interpretacyjne organów.

Czy stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa jest uzasadnione, gdy od wydania decyzji minęło kilkadziesiąt lat i nastąpiły zmiany ustrojowe?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Stwierdzenie nieważności powinno być sytuacją nadzwyczajną, a ocena rażącego naruszenia prawa powinna uwzględniać całokształt okoliczności, w tym obowiązujące przepisy w dacie wydania decyzji oraz zmiany ustrojowe i gospodarcze.

Uzasadnienie

NSA podkreślił, że stwierdzenie nieważności powinno być stosowane z ostrożnością, zwłaszcza po długim czasie. Sąd wskazał na potrzebę uwzględnienia przepisów obowiązujących w przeszłości oraz zmian ustrojowych i gospodarczych przy ocenie decyzji wydanych wiele lat wcześniej.

Czy organ administracji publicznej, stwierdzając nieważność decyzji, zebrał kompletny materiał dowodowy i prawidłowo ustalił stan faktyczny?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, w tym przypadku organ nie zebrał należytego materiału dowodowego i błędnie zinterpretował dokumenty, co stanowi naruszenie przepisów k.p.a.

Uzasadnienie

NSA zarzucił organom administracji naruszenie art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niezgromadzenie całego materiału dowodowego i niewyjaśnienie stanu faktycznego, co było podstawą do uchylenia decyzji.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego i poprzedzające ją decyzje.

Przepisy (19)

Główne

Prawo budowlane z 1974 r. art. 29 § ust. 5

Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane

Przepis ten wymagał od inwestora wykazania się prawem do dysponowania nieruchomością. Sąd uznał, że umowa najmu nie dawała takiego uprawnienia w analizowanym przypadku, ale jednocześnie wskazał na inne uchybienia organów.

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji z powodu rażącego naruszenia prawa. NSA uznał, że nie było podstaw do stwierdzenia rażącego naruszenia w tym przypadku.

P.p.s.a. art. 188

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do orzekania przez NSA.

P.p.s.a. art. 203 § pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia zaskarżonego wyroku.

Pomocnicze

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek organu do działania na podstawie przepisów prawa i dążenia do wyjaśnienia stanu faktycznego.

k.p.a. art. 77 § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek organu do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

k.c. art. 44

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny

Niezastosowany przepis dotyczący zgody właściciela na zabudowę.

k.c. art. 128 § ust. 1

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny

Niezastosowany przepis dotyczący zgody właściciela na zabudowę.

Ustawa z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych art. 1 § ust. 1 i 2

Niezastosowany przepis dotyczący uprawnień organów.

Ustawa z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych art. 15 § ust. 1

Niezastosowany przepis dotyczący uprawnień organów.

Ustawa z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych art. 16 § ust. 1

Niezastosowany przepis dotyczący uprawnień organów.

Ustawa z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych art. 44 § ust. 1 pkt 6

Niezastosowany przepis dotyczący uprawnień organów.

Ustawa z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych art. 44 § ust. 4

Niezastosowany przepis dotyczący uprawnień organów.

k.p.a. art. 156 § § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Niezastosowany przepis dotyczący stwierdzenia nieważności decyzji.

k.c. art. 659 § § 1

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny

Niezastosowany przepis dotyczący umowy najmu.

k.c. art. 666 § § 1

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny

Niezastosowany przepis dotyczący umowy najmu.

k.c. art. 667

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny

Niezastosowany przepis dotyczący umowy najmu.

k.c. art. 675

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny

Niezastosowany przepis dotyczący umowy najmu.

k.c. art. 676

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny

Niezastosowany przepis dotyczący umowy najmu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przepisów art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niezgromadzenie w postępowaniu całego materiału dowodowego i niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. • Błędna interpretacja umowy najmu przez organy administracji. • Brak podstaw do stwierdzenia rażącego naruszenia art. 29 ust. 5 Prawa budowlanego z 1974 r.

Odrzucone argumenty

Argumentacja WSA oparta na własnych ustaleniach faktycznych, zamiast uchylenia decyzji z powodów proceduralnych.

Godne uwagi sformułowania

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej powinno być sytuacją nadzwyczajną, niebudzacą żadnych wątpliwości w kwestii dowodowej i co do istnienia przesłanki ustawowej takiego rozstrzygnięcia tym bardziej, jeżeli następuje to po kilkudziesięciu latach od daty wydania decyzji. • Nie można do oceny tego, czy kwestionowana decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa, przykładać miary odpowiadającej obecnym warunkom społeczno-gospodarczym i obecnym standardom prawnym.

Skład orzekający

Andrzej Gliniecki

przewodniczący sprawozdawca

Mariola Kowalska

członek

Zygmunt Niewiadomski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'prawo do dysponowania nieruchomością' w kontekście art. 29 ust. 5 Prawa budowlanego z 1974 r., zasady prowadzenia postępowań o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych, zwłaszcza po długim czasie, oraz uwzględnianie zmian ustrojowych i gospodarczych."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy przepisów Prawa budowlanego z 1974 r., które już nie obowiązują. Interpretacja art. 29 ust. 5 Prawa budowlanego z 1974 r. może mieć znaczenie historyczne lub pomocnicze przy ocenie podobnych sytuacji z przeszłości.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy interpretacji przepisów budowlanych sprzed lat i zasad stwierdzania nieważności decyzji, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego. Wątek długiego okresu od wydania decyzji i zmian ustrojowych dodaje jej kontekstu.

Nieważność decyzji sprzed lat? NSA przypomina o ostrożności i kontekście historycznym.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst