II KZ 26/25

Sąd Najwyższy rozpatrywał zażalenie skazanego A.R. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącej Sądu Okręgowego w Warszawie, które uznało jego pismo procesowe za bezskuteczne i odmówiło przyjęcia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Zarządzenie to wynikało z faktu, że skazany złożył wniosek podpisany podpisem elektronicznym, a nie własnoręcznym, jak wymagał sąd wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych. Sąd Najwyższy, analizując przepisy Kodeksu postępowania karnego (art. 422 § 3 k.p.k. w zw. z art. 457 § 2 zd. 2 k.p.k. oraz art. 119 § 1 pkt 4 k.p.k.), stwierdził, że wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego musi być złożony na piśmie i opatrzony własnoręcznym podpisem. Podkreślono, że przepisy k.p.k. nie przewidują możliwości wniesienia takiego wniosku w formie dokumentu elektronicznego. W związku z tym, pismo skazanego, mimo złożenia w terminie, nie wywołało skutków prawnych z powodu braku wymaganego podpisu, a wezwanie do uzupełnienia braków nie zostało skutecznie wykonane. Sąd Najwyższy utrzymał więc w mocy zaskarżone zarządzenie, uznając zażalenie za bezzasadne.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający