II KK 436/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego A.K. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt IX Ka 210/22, który z kolei zmieniał wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy - Śródmieścia z dnia 3 czerwca 2019 r., sygn. akt V K 4/17. Skazany A.K. został uznany winnym czynów z art. 286 § 1 k.k., za które pierwotnie wymierzono mu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy skorygował opis jednego z czynów i obniżył karę do 10 miesięcy pozbawienia wolności, w pozostałym zakresie utrzymując wyrok. Obrońca w kasacji zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, w tym art. 442 § 3 k.p.k. przez nieprzesłuchanie świadków M. M. i M. P., mimo wskazań Sądu Najwyższego z poprzedniego postępowania, a także naruszenie art. 177 § 1 k.p.k. w zw. z art. 285 § 2 k.p.k. i art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k. przez oddalenie wniosków dowodowych o przesłuchanie tych świadków. Podniesiono również zarzut naruszenia art. 442 § 3 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i art. 433 § 2 k.p.k. przez niedokonanie wnikliwej kontroli odwoławczej zeznań świadka E. D. i brak konfrontacji z zeznaniami skazanego. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. W odniesieniu do zarzutów dotyczących świadków, Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd odwoławczy podjął starania w celu ich przesłuchania, jednak nie udało się ustalić miejsca pobytu M. M., a M. P. odmówiła stawiennictwa. Sąd Najwyższy podkreślił, że nie jest możliwe przymuszenie świadka mieszkającego za granicą do stawiennictwa, a oddalenie wniosków dowodowych nie było błędne. W kwestii zarzutu dotyczącego kontroli zeznań E. D., Sąd Najwyższy stwierdził brak argumentów merytorycznych i lakoniczność zarzutów. Sąd odwoławczy prawidłowo ustalił, że skazany nie posługiwał się dowodami tożsamości innej osoby, ale uznał, że E. D. nie miała wątpliwości co do jego tożsamości jako osoby negocjującej warunki umowy. Sąd Najwyższy podkreślił, że obrona nie przedstawiła argumentacji wskazującej na rażące błędy sądu odwoławczego. W konsekwencji kasacja została oddalona, a skazany obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących przesłuchania świadków za granicą oraz kontroli odwoławczej w postępowaniu karnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji niemożności przesłuchania świadków za granicą i oceny, czy sąd odwoławczy podjął wystarczające kroki.
Zagadnienia prawne (3)
Czy naruszenie prawa procesowego przez nieprzesłuchanie kluczowych świadków w postępowaniu odwoławczym, mimo wcześniejszych wskazań Sądu Najwyższego, stanowi rażące naruszenie prawa mające wpływ na treść orzeczenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli sąd odwoławczy podjął starania w celu przesłuchania świadków, a ich przesłuchanie okazało się obiektywnie niemożliwe (np. świadek zagraniczny odmówił stawiennictwa).
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sąd odwoławczy dopełnił obowiązków, starając się przesłuchać świadków. Niemożność przesłuchania świadka zagranicznego lub ustalenia miejsca pobytu innego świadka nie stanowi błędu sądu odwoławczego, a oddalenie wniosków dowodowych w takiej sytuacji nie było błędne ani przedwczesne.
Czy oddalenie wniosków dowodowych o przesłuchanie świadków na podstawie art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k. jest dopuszczalne, gdy świadek nie stawił się na wezwanie, a jego zeznania mają kluczowe znaczenie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli sąd odwoławczy prawidłowo ocenił, że przesłuchanie świadka jest niemożliwe lub niecelowe w kontekście całokształtu materiału dowodowego i możliwości procesowych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że sąd odwoławczy prawidłowo ocenił, iż nie jest możliwe przymuszenie świadka mieszkającego za granicą do stawiennictwa, a odmowa stawiennictwa przez innego świadka również uniemożliwiła jego przesłuchanie. Oddalenie wniosków dowodowych w tej sytuacji było uzasadnione.
Czy sąd odwoławczy dokonał wnikliwej kontroli odwoławczej zeznań świadka E. D. i skonfrontował je z zeznaniami skazanego, jeśli zarzuca się mu rażące naruszenie prawa procesowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy dokonał takiej kontroli, uznając, że świadek E. D. nie miała wątpliwości co do tożsamości osoby negocjującej umowę, mimo że skazany twierdził, iż był jedynie kurierem.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził brak argumentów merytorycznych w kasacji dotyczących wadliwej kontroli odwoławczej zeznań świadka E. D. Sąd odwoławczy prawidłowo ustalił, że skazany nie posługiwał się dowodami tożsamości innej osoby, ale uznał, że świadek E. D. była pewna jego tożsamości jako osoby negocjującej warunki umowy. Obrona nie przedstawiła argumentów wskazujących na rażące błędy sądu odwoławczego w tym zakresie.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A.K. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 442 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 177 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 285 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 585 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 585 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 442 § 3 k.p.k. przez nieprzesłuchanie świadków M. M. i M. P. • Naruszenie art. 177 § 1 k.p.k. w zw. z art. 285 § 2 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 pkt 4 k.p.k. przez oddalenie wniosków dowodowych o przesłuchanie świadków. • Naruszenie art. 442 § 3 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 433 § 2 k.p.k. przez niedokonanie wnikliwej kontroli odwoławczej zeznań świadka E. D.
Godne uwagi sformułowania
kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym • nie jest możliwe przymuszenie świadka mieszkającego za granicą do stawiennictwa przed polskim sądem • o "rażącym naruszeniu prawa" wolno mówić tylko wtedy, gdy doszło do poważnej obrazy prawa, a więc odgrywającej przy rozstrzyganiu sprawy znaczącą rolę.
Skład orzekający
Włodzimierz Wróbel
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przesłuchania świadków za granicą oraz kontroli odwoławczej w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niemożności przesłuchania świadków za granicą i oceny, czy sąd odwoławczy podjął wystarczające kroki.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii procesowych w postępowaniu karnym, w szczególności dotyczących przesłuchania świadków i kontroli instancyjnej, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Najwyższy o przesłuchaniu świadków za granicą: kiedy brak stawiennictwa nie jest błędem sądu?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.