II KK 367/23

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść skazanego R.B. od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 13 stycznia 2023 r., sygn. akt II K 983/22. Sąd Rejonowy uznał R.B. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 209 § 1 k.k. (uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego) w okresie od 31 maja 2017 r. do 10 marca 2022 r., wymierzając karę 2 lat ograniczenia wolności. Wyrok ten uprawomocnił się. Prokurator Generalny zaskarżył wyrok, zarzucając rażące naruszenie przepisów k.p.k., w szczególności art. 500 § 1 i 3 k.p.k., poprzez wydanie wyroku nakazowego mimo wątpliwości co do winy i okresu czynu, a także naruszenie art. 504 § 1 pkt 4 k.p.k. poprzez skazanie za okres, który częściowo pokrywał się z wcześniejszymi wyrokami nakazowymi Sądu Rejonowego w Grójcu dotyczącymi tego samego pokrzywdzonego. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną. Stwierdził, że Sąd Rejonowy dopuścił się rażącej obrazy prawa procesowego, wydając wyrok w trybie nakazowym, mimo braku jednoznaczności materiału dowodowego i istnienia wątpliwości co do okresu popełnienia czynu. Podkreślono, że postępowanie nakazowe jest przewidziane dla oczywistych przypadków. Sąd Najwyższy wskazał, że zaskarżony wyrok ustalił okres niealimentacji, który w całości pokrywał się z uprzednimi prawomocnymi skazaniami R.B. za podobne przestępstwa, a nawet wykraczał poza nie. Sąd Rejonowy, mimo posiadania wiedzy o wcześniejszych skazaniach z Krajowego Rejestru Karnego, nie uzyskał ich odpisów, co uniemożliwiło prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i prawnego. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Piasecznie do ponownego rozpoznania, zobowiązując go do uwzględnienia powyższych uwag.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający