II KK 247/11

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego Z. W. za zabójstwo z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. Głównym zarzutem podniesionym w kasacji było rażące naruszenie art. 186 § 1 k.p.k. poprzez błędną interpretację tego przepisu, polegającą na bezzasadnym przyjęciu, że pozwala on na wykorzystanie jako dowodu wypowiedzi synowej oskarżonego, K. W., uzyskanych w drodze podsłuchów prowadzonych w toku śledztwa rozmów telefonicznych, mimo że świadek ten skorzystał z prawa do odmowy składania zeznań. Sąd Najwyższy uznał kasację za niezasadną. W ocenie Sądu Najwyższego, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie doszło do naruszenia przepisu postępowania, tj. art. 186 § 1 k.p.k. Sąd odwoławczy rozważył ten zarzut i w pełni podzielił zaprezentowany pogląd. Sąd Najwyższy podkreślił, że zakazem dowodowym wynikającym z art. 186 § 1 k.p.k. objęte zostały treści poprzednich zeznań świadka i ewentualne ustalenia czynione na ich podstawie. Natomiast informacje dotyczące zdarzenia przekazywane bezpośrednio bądź telefonicznie przyjaciółce przez K. W. nie wpisywały się we wskazany zakaz. Sąd Najwyższy przywołał stanowisko, że zakaz dowodowy nie oznacza wyłączenia możliwości przesłuchiwania osób trzecich na okoliczności, o których zeznawała osoba, która skorzystała następnie z prawa do odmowy zeznań, nawet gdy są to świadkowie ze słuchu, czerpiący swoje informacje od tego, które skorzystał z uprawnień wskazanych w przepisach art. 182 i 185 k.p.k. Podkreślono, że nie może to być odtworzeniem zeznań, jakie złożył świadek korzystający z prawa do ich odmowy. W przedmiotowej sprawie nie zostały wykorzystane zeznania K. W., a przesłuchanie E. S. na okoliczność pozyskanych wiadomości od synowej oskarżonego, która skorzystała z prawa do odmowy złożenia zeznań, było prawnie dopuszczalne. W ten sposób nie doszło bowiem do odtworzenia złożonych przez K. W. uprzednio zeznań w toku śledztwa. Mylny jest tok rozumowania skarżącego sprowadzający się do twierdzenia, że Sąd Okręgowy dokonał wprost inkorporacji do materiału dowodowego wypowiedzi K. W. Formułowane przez nią w podsłuchanej i zapisanej rozmowie telefonicznej, spontaniczne wypowiedzi dotyczące zdarzenia wypowiedziane w obecności koleżanki, znalazły się poza zasięgiem zakazu dowodowego. Informacje z nich wynikające nie stanowiły zeznań w rozumieniu Kodeksu postępowania karnego. Sąd Najwyższy oddalił kasację i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający